DAD-LAW
DAD-LAW
www.dad-law.blogfa.com
www.dad-law.ir
وبلاگ تخصصی حقوق ایران
برنربری مقالات و دانلود جزوات حقوق و مجموعه قوانین
email : dad_law_blogfa@yahoo.com
gmail : dad.law.blogfa@yahoo.com
WWW.DAD-LAW.BLOGFA.COM
WWW.DAD-LAW.IR
1382/10/09 مصوب
← بازگشت به کتابخانه
قوانین
قوانین استخدامی نیروهای مسلح - مراکز آموزش نظامی وانتظامی در داخل و خارج از کشور و نیز مراکز آموزش وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح.
فصل اول - مواد عمومی
ماده 1
ماده 1 - دادگاههای نظامی به جرائم مرتبط به وظائف خاص نظامی و انتظامی کلیه افراد زیر که در این قانونبه اختصار «نظامی» خوانده می شوند رسیدی میکنند:
الف - کارکنان ستادکل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران و سازمانهای وابسته.
ب - کارکنان ارتش جمهوری اسلامی ایران و سازمانهای وابسته.
ج - کارکنان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران و سازمانهای وابسته و اعضای بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی.
د - کارکنان وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و سازمانهای وابسته.
ه - کارکنان مشمول قانون نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران.
و - کارکنان وظیفه از تاریخ شروع خدمت تا پایان آن.
ز - محصلان - موضوع قوانین استخدامی نیروهای مسلح - مراکز آموزش نظامی وانتظامی در داخل و خارج از کشور و نیز مراکز آموزش وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح.
ح - کسانی که به طور مؤقت در خدمت نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران هستند و طبق قوانین استخدامی نیروهای مسلح در مدت مزبور از اعضاء نیروهای مسلحمحسوب میشوند.
تبصره 1
تبصره 1 - جرائم نظامی و انتظامی کارکنان مذکور که در سازمانهای دیگر خدمت میکنندر دادگاههای نظامی رسیدگی میشود.
تبصره 2
تبصره 2 - رهائی از خدمت مانع رسیدگی به جرائم زمان اشتغال نمی شود.
ماده 2
ماده 2 - دادگاه نظامی مکلف است در مواردی که مجازات جرمی در این قانون ذکرشدهاست به استناد این قانون حکم صادر نماید. اعمال تخفیف و تبدیل نیز به موجب همین قانون خواهد بود.
تبصره
تبصره - در مواردی که مجازات جرمی در این قانون ذکر نشده باشد چنانچه رسمی به آن جرم در صلاحیت دادگاه نظامی باشد، دادگاه نظامی طبق قانون مربوط به آن جرم، تعیین کیفر مینماید و اعمال تخفیف و تبدیل نیز به موجب همان قانون خواهد بود.
ماده 3
ماده 3 - در کلیه مواردی که حداکثر مجازات حبس در این قانون «تا دو سال» استدادگاه میتواند در صورت وجود جهات مخففه مجازات حبس را تا یک سوم حداقل مجازات قانون جرم تخفیف داده و یا به یکی از مجازاتهای ذیل مناسب با مجازات اصلی تبدیل نماید:
الف - در مورد کارکنان پایور:
1- کسر حقوق و مزایا به میزان یک چهارم از شش ماه تا یک سال.
2- جرای نقدی از دو میلیون (2000000) ریال تا بیست میلیون (20000000) ریال.
3- محرومیت از ترفیع از سه ماه تا یک سال.
4- انفصال مؤقت از خدمت از سه ماه تا شش ماه.
5 - منع اشتغال به خدمت در یک نقطه یا نقاط معین از شش ماه تا یک سال.
ب - در مورد کارکنان وظیفه:
1 - اضافه خدمت از دو ماه تا چهار ماه.
2 - جرای نقدی از یک میلیون (1000000) ریال تا ده میلیون (10000000).
3 - منع اشتغال به خدمت در یک نقطه یا نقاط معین حداقل به مدت شش ماه وحداکثر تا پایان خدمت وظیفه و در صورتی که باقیمانده خدمت دوره ضروری کمتر از شش ماه باشد دادگاه میتواند مدت باقیمانده را مورد حکم قرار دهد.
تبصره 1
تبصره 1 - در صورت محکومیت به منع اشتغال به خدمت در یک نقطه یا نقاط معین، تعین محل خدمت جدید به عهده یگان یا سازمان مرتبط می باشد.
تبصره 2
تبصره 2 - در کلیه جرائمی که مجازات قانون حبس تا سه ماه می باشد، قاضی مکلف به تبدیل مجازات حبس به جزای نقدی می باشد.
ماده 4
ماده 4 - در کلیه مواردی که حداقل مجازات حبس در این قانون «بیش از دو سال تا پنج سال» است دادگاه میتواند در صورت وجود جهات مخفف، مجازات حبس را تا یکسوم حداقل مجازات قانون جرم تخفیف دهد و یا به یکی از مجازاتهای ذیل مناسب بامجازات اصلی تبدیل نماید:
الف - در مورد کارکنان پایور:
1- جزای نقدی از ده میلیون (10 000 000) ریال تا پنجاه میلیون (50 000 000) ریال.
2 - محرومیت از ترفیع از شش ماه تا دو سال.
3 - تنزل یک درجه و یا رتبه.
4 - انفصال مؤقت از شش ماه تا یک سال.
ب - در مورد کارکنان وظیفه:
1 - جزای نقدی از پنج میلیون (5 000 000) ریال تا سی میلیون (30 000 000) ریال.
2 - اضافه خدمت از سه ماه تا شش ماه.
ماده 5
ماده 5 - در تمام مواردی که حداکثر مجازات حبس در این قانون «بیش از پنج سال» است دادگاه میتواند در صورت وجود جهات مخفف، مجازات حبس را تا یک سوم حداقل مجازات قانون جرم تخفیف و یا به یکی از مجازاتهای نیل مناسب با مجازات اصلی تبدیل نماید:
الف - در مورد کارکنان پایور:
1 - جزای نقدی از سی میلیون (30 000 000) ریال تا یکصد میلیون.
2 - محرومیت از ترفیع از دو سال تا چهار سال.
3 - تنزل یک تا دو درجه و یا رتبه.
4 - انفصال موقت به مدت یک سال.
ب - در مورد کارکنان وظیفه:
1 - جزای نقدی از ده میلیون (10 000 000) ریال تا پنجاه میلیون (50 000 000) ریال.
2 - اضافه خدمت از شش ماه تا یک سال.
ماده 6
ماده 6 - در هر مورد که کارکنان وظیفه به اضافه خدمت محکوم میشوند، کلیه مقررات مربوط به خدمت از جمله مقررات کیفری و انضباطی نیروهای مسلح در زمان تحمل اضافه خدمت درباره آنان جاری است.
ماده 7
ماده 7 - در مواردی که در این قانون مجازاتهای دیگری غیر از حبس به عنوان مجازات اصلی پیش بینی شده در صورت وجود جهات مخففه، به شرح زیر قابل تبدیل وتخفیض میباشد:
الف - مجازات اخراج از خدمت یا انفصال دائم از خدمت و یا خدمات دولتی به تنزییل دو درجه و یا رتبه.
ب - مجازات تنزیل دو درجه یا رتبه به تنزیل یک درجه یا رتبه.
ج - مجازات تنزیل یک درجه یا رتبه به شش ماه تا دو سال محرومیت از ترفیع.
د - مجازات جزای نقدی یا انفصال مؤقت یا محرومیت از ترفیع یا اضافه خدمات تانصف حداقل مجازات قانون آن.
ه - مجازات شلاق تعزیری به یک میلیون (1000000) ریال تا ده میلیون
(10000000) ریال جزای نقدی.
ماده 8
ماده 8 - در مواردی که تخفیفها مقرر در مواد (3)، (4) و (5) این قانون درخصوص مجازات حبس اعمال میشود، دادگاه نمیتواند آن را به استناد ماده (7) این قانون مجدداً تخفیف دهد.
ماده 9
ماده 9 - جهات مخفیه مندرج در این قانون همان جهات مخفیه قانون مجازات اسلامی مصوب 1370.9.7 است.
ماده 10
ماده 10 - ملاک تعیین صلاحیت دادگاههای نظامی، مجازات اصلی جرم است وتوأم بودن حبس با مجازاتهای دیگر و همچنین تبدیلی تاثیری در صلاحیت ندارد.
ماده 11
ماده 11 - دادگاههای نظامی میتوانند به درخواست محکوم علیه و پیشنهاددادستان و رعایت مقررات مربوط به زندان باز و نیمه باز مدث حبس وی را که بیش از یکسال نباشد به حبس با خدمت تبدیل نمایند. در این صورت محکومان مذکور به یگان مربوط یا مراکی که نیروهای مسلح برای خدمت تعیین میکنند معرفی شده و پس از پایان خدمت روزانه در بازداشتگاه یگان یا مرکزی که تعیین شده نگهداری میشوند.
تبصره
تبصره - مقررات اجرائی حبس با خدمت، نحوه هماهنگی با فرمانده مربوط ووضعیت خدمتی این گونه افراد به موجب دستورالعملی خواهدبود که ظرف مدث سه ماهپس از تصویب این قانونتوسط سازمان قضائی نیروهای مسلح با همکاری ستاد کلنیروهای مسلح تهییه و به تصویب رئیس قوه قضائیه خواهدرسید.
ماده 12
ماده 12 - اعضای ثابت نیروهای مسلح که به موجب احکام قطعی دادگاهها درجرائم عمدی به مجازاتهای زیر محکوم میشوند از زمان قطعیت حکم از خدمت اخراجمیگردد:
الف - محکومیت یا محکومیتهای (در صورت تعدد) به حبس
غیرتعلیقی زائد برپنج سال.
ب - محکومیت به حدود.
ج - محکومیت به سبب ارتکاب جرائم علیه امنیت داخلی و خارجی
کشور.
د - محکومیت به قصاص نفس یا قطع عضو.
تبصره 1
تبصره 1 - در صورت وجود شرایط خاص خدمتی و عدم مصلحت
اخراج ازخدمت با تقاضای فرمانده مربوط یا دادستان، دادگاه میتواند
با ذکر دلائل و تصریح درمتن حکم، اجری اثر تبعی حکم را طبق
مقررات مربوط به تعلیق در قانون مجازاتاسلامی مصوب
1375.3.2 معلق نماید.
تبصره 2
تبصره 2 - به خدمت اعضای پیمانی یا قراردادی نیروهای مسلح به
محض قطعی شدن محکومیتهای فوق پایان داده خواهدشد.
تبصره 3
تبصره 3 - درصورتی که کارکنان پایور نیروهای مسلح به حبس از
دو سال تا پنجسال محکوم شوند، اخراج از خدمات (انفصال، باخریدی
و یا بازنشتگی) باتوجه به نوع جرم و بارعایت مقررات استخدامی نیروهای مسلح با رأی کمیسیونهای انصابی نیروهای مسلح خواهد بود.
ماده 13
ماده 13 - عفو محکومان نظامی شامل آثار تبعی آن نمیگردد مگر اینکه تصریح شده باشد.
ماده 14
ماده 14 - افسران و درجه داران وظیفه و کارکنان پیمانی که خدمت وظیفه خود رابه اتمام نرساندهند چنانچه به علت ارتکاب جرائم عمدی به یکی از مجازاتهای مذکور درماده (12) این قانون محکوم شوند بقیه خدمت وظیفه خود را پس از اجرای مجازات با دو درجه یا رتبه پایین تر به صورت خدمت وظیفه انجام خواهداد.
ماده 15
ماده 15 - دادگاههای نظامی میتوانند در جرائم تعزیری و بازدارنده علاوه بر تعیین مجازات، به عنوان تتمیم حکم، متهم را به یکی از مجازاتهای ذیل محکوم نمایند:
الف - در مورد کارکنان پایور:
1- منع اشتغال به خدمت در نقطه یا نقاط معین از سه ماه تا دو سال.
2 - محرومیت از ترفیع از سه ماه تا یک سال.
ب - در مورد کارکنان وظیفه:
1 - اضافه خدمت حداکثر به مدت سه ماه.
2 - تنزل یک درجه افسران و درجه‌داران وظیفه.
3 - منع اشتغال به خدمت در نقطه یا نقاط معین حداقل به مدت سه ماه و حداکثر تا پایان مدت خدمت وظیفه و در صورتی که باقیمانده خدمت دوره ضرورت کمتر از سهمه باشد دادگاه میتواند مدتباقیمانده را مورد حکم قرار دهد.
تبصره
تبصره - در هر مورد که دادگاه از مجازاتهای فوق به عنوان مجازات اصلی استفاده نموده یا مجازات حبس را به یکی از موارد فوق تبدیل کرده باشد نمیتواند همان مجازات‌را به عنوان مجازات تتمیمی مورد حکم قرار دهد.
16 - ماده حداکثر محکومیت به انفصال موقت در مورد کارکنان پایور نیروهای مسلح یک سال است و محکومان به این مجازات از حقوق بدون کاری مطابق مقررات استخدامی مربوط استفاده خواهد کرد.
فصل دوم - جرائم علیه امنیت داخلی و خارجی
ماده 17
ماده 17- هر نظامی که برنامه براندازی به مفهوم تغییر و نابودی
اساس نظامجمهوری اسلامی ایران را طراحی یا بدان اقدام نموده و به
این منظور جمعیتی تشکیل دهد یا اداره نماید یا در چنین جمعیتی
شرکت یا معاونت مؤثر داشته باشد محاربمحسوب میشود.
ماده 18
ماده 18- هر یک از اشخاص مذکور در ماده (17) قبل از کشف
توطنه و دستگیری، توبه نماید و خود را به مأموران معرفی کند و
اطلاعاتش را در اختیار بگذارد به نحوی که توبه وی در دادگاه محرز
شد حد محاربه از او ساقط شده و چنانچه اقدام مرتکب موجب اخلال
در نظم و صیانت و امنیت جامعه یا بیم تجری وی یا دیگران گردد، به
حبس از یکتا پنج سال محکوم خواهدشود و در صورتی که مرتکب جرم
دیگری شده باشد به مجازات آن جرم نیز محکوم میشود.
ماده 19
ماده 19- هر نظامی که به منظور برهم زدن امنیت کشور (ایجاد
رعاب، آشوب و قتل)، جمعیتی با بیش از دو نفر تشکیل دهد یا اداره
کند، چنانچه محارب شناخته نشد به حبس از سه تا پانزده سال
محکوم میگردد. اعضای جمعیت که نسبت به اهداف آن آگاهیدارند
در صورتی که محارب شناخته نشوند به دو تا پنج سال حبس محکوم
میگردد.
ماده 20
ماده 20 - هر نظامی که به نحوی از انحاء برای جدایی قسمتی از قلمرو حاکمت جمهوری اسلامی ایران یا برای لطمه واردکردن به تمامیت ارضی یا استقلال کشور جمهوری اسلامی ایران اقدام نماید به مجازات محارب محکوم میشود.
ماده 21
ماده 21 - نظامی که مرتکب جرائم زیر شوند چنانچه ارتکاب جرم آنان به منظور براندازی نظام و همکاری با دشمن باشد به مجازات محارب و در غیر این صورت به سه تا پانزده سال حبس تعزیری محکوم میگردد:
الف - هر نظامی که افراد تحت فرماندهی خود یا پایگاه یا محلی که حفاظت آن به عهده او سپرده شده یا تأسیسات و تجهیزات و ساز و برگ نظامی یا نقشه‌ها و اسناد و اسرار نظامی و نظائر آنها را به دشمن تسلیم یا افشای نماید.
ب - هر نظامی که برای انجام مقاصد دشمن با او تبادل کند.
ج - هر نظامی که برای دولت در حال جنگ با ایران یا برای گروهها یا دستیابی به مفسدان و مفسدان جمع‌آوری نیرو یا کمک نماید یا سایر افراد را به الحاق به دشمنان یامحربان و مفسدان اغوا و تشویق کند یا عملًا وسائل الحاق آنان را فراهم آورد.
ماده 22
ماده 22 - هر نظامی که علیه نظام جمهوری اسلامی ایران اقدام مسلحانه نماید، محارب محسوب میشود.
ماده 23
ماده 23 - هر نظامی که نظامیان یا اشخاصی را که به نحوی در خدمت نیروهای مسلح هستند اجبار یا تحریک به فرار یا تسلیم یا عدم اجرای وظائف نظامی کند یاموجبات فرار را تسهیل یا با علم به فراری بودن، آنان را مخفی نماید در صورتی که بهمنظر براندازی حکومت یا شکست نیروهای خودی در مقابل دشمن باشد به مجازات محارب و/الا به حبس از سه تا پانزده سال محکوم میشود.
ماده 24
ماده 24 - افراد زیر جاسوس محسوب و به مجازاتهای ذیل محکوم میشوند:
الف - هر نظامی که اسناد یا اطلاعات یا اشیای دارای ارزش اطلاعاتی را در اختیاردشمن و یا بیگانه قرار دهد و این امر برای عملیات نظامی یا نسبت به امنیت تأسیسات، استحکامات، پایگاهها، کارخانجات، انبارهای دائمی یا موقتی تسلیحیاتی، توقفگاههای موقت، ساختمانهای نظامی، کشتیها، هوایپیماها یا وسائل نقلیه زمینی نظامی یا امنیت تأسیسات دفاعی کشور مضر باشد به مجازات محارب محکوم خواهد شد.
ب - هر نظامی که اسناد یا اطلاعات برای دشمن یا بیگانگان تحصیل کرده، به هر دلیلی موفق به تسلیم آن نشد به حبس از سه تا پانزده سال محکوم میگردد.
ج - هر نظامی که اسرار نظامی، سیاسی، امنیتی، اقتصادی و یا صنعتی مرتبط به نیروهای مسلح را به دشمنان داخلی یا خارجی یا بیگانگان یا منابع آنان تسلیم و یا آنان راز مفاد آن آگاه سازد به مجازات محارب محکوم خواهد شد.
د - هر نظامی که برای به دست آوردن اسناد یا اطلاعات طبقه بندی شده، به نفع دشمن و یا بیگانه به محل نگهداری اسناد یا اطلاعات داخل شود، چنانچه به موجب قوانین دیگر مستوجب مجازات شدیدتری نباشد به حبس از دو تا ده سال محکوم میگردد.
تبصره
تبصره - هر نظامی که عالمًا و عامدًا فقط به صورت غیرمجاز به محل ذکر وارد شود به حبس از شش ماه تا سه سال محکوم میگردد.
ه - هر بیگانه که برای کسب اطلاعات به نفع دشمن به پایگاهها، کارخانجات، انبارهای تسلیحاتی، اردواگاههای نظامی، یگانهای نیروهای مسلح، توقفگاههای موقتی نظامی، ساختمانهای دفاعی نظامی و وسائط نقلیه زمینی، هوایی و دریایی وارد شده یا به محلهای
نگهداری اسناد یا اطلاعات داخل شود به اعدام و در غیر این صورت به حبس ازیک تا ده سال محکوم میگردد.
تبصره 1
تبصره 1 - هرکس در جرائم جاسوسی با نظامیان مشارکت نماید به تبع مجرمان اصلی نظامی در دادگاههای نظامی محکمه و به همان مجازاتی که برای نظامیان مقرر است محکوم میشود.
تبصره 2
تبصره 2 - معاونت در امر جاسوسی و یا مخفی نمودن و پناه دادن به جاسوس جرممحسوب و مرتبط به تبع مجرمان اصلی نظامی در دادگاههای نظامی محکمه و در مواردی که مجازات جاسوس مجازات محارب و یا اعدام است به حبس از سه سال تا پانزده سال محکوم میشود.
ماده 25
ماده 25 - منظور از دشمن عبارت است از: اشرار، گروهها و دولتهائی که با نظامجمهوری اسلامی ایران در حال جنگ بوده یا قصد براندازی آن را دارند و یا اقدامات آنان بر ضد امنیت ملی است.
تبصره
تبصره - هرگاه برای دادگاه، تشخیص دشمن یا دولت متخصص محرز نباشد موضوعاز طریق قوه قضائیه از شورای عالی امنیت ملی استعلام و نظر شورای مذکور ملاک خواهدبود.
ماده 26
ماده 26 - هر نظامی که اسناد و مدارک، مذاکرات، تصمیمات یا اطلاعات طبقهبندی شده را در اختیار افرادی که صلاحیت اطلاع نسبت به آنها را ندارند، قرار دهد یابه هر نحو آنان را از مفاد آن مطلع سازد به ترتیب ذیل محکوم میشود:
الف - هرگاه اسناد، مذاکرات، تصمیمات یا اطلاعات، عنوان به کلی سری داشته باشد به حبس از سه تا پانزده سال.
ب - هرگاه اسناد، مذاکرات، تصمیمات یا اطلاعات، عنوان سری داشته باشد به حبس از دو تا ده سال.
ج - هرگاه اسناد، مذاکرات، تصمیمات یا اطلاعات، عنوان خیلی محرامانه داشته باشد به حبس از سه ماه تا یک سال.
تبصره 1
تبصره 1 - هرگاه اسناد، مذاکرات، تصمیمات یا اطلاعات، عنوان محرامانه داشته باشد از طرف فرمانده یا رئیس مربوط تنبیه انضباطی خواهد شد.
تبصره 2
تبصره 2 - هرگاه اعمال فوق به موجب قوانین دیگر مستلزم مجازات شدیدتری باشد مرتکب به مجازات شدیدتر محکوم خواهد شد.
تبصره 3
تبصره 3 - طبقهبندی و تغییر طبقهبندی اسناد و مدارک، مذاکرات، تصمیمات واطلاعات و طرز نگهداری اسناد طبقهبندی شده به موجب دستورالعملی است که توسطتستاد کل نیروهای مسلح تهیه و پس از تصویب فرماندهی کل قوا جهت اجراء ابلاغمیگردد.
ماده 27
ماده 27 - هر نظامی که براثر بیاحتیاطی یا بیمبالاتی یا سهلانگاری یا عدمراعیت نظمات دولتی موجب افشاء اطلاعات و تصمیمات یا فقدان یا از بین رفتن اسناد ومدارک مذکور در ماده (26) این قانون شود با توجه به طبقهبندی اسناد افشاء شده بهترتیب ذیل محکوم میشد:
الف - چنانچه اسناد، مذاکرات، اطلاعات یا تصمیمات، عنوان به کلی سری داشته باشد به حبس از شش ماه تا دو سال.
ب - چنانچه اسناد، مذاکرات، اطلاعات یا تصمیمات، عنوان سری داشته باشد بهحبس از سه ماه تا یک سال.
ج - چنانچه اسناد، مذاکرات، اطلاعات یا تصمیمات، عنوان خیلی محرمانه داشته باشد به حبس از دو ماه تا شش ماه.
تبصره
تبصره - هرگاه اسناد و مدارک، مذاکرات، اطلاعات یا تصمیمات، عنوان محترمانه داشته باشد از طرف فرمانده یا رئیس مربوط تنبیه انضباطی خواهد شد.
ماده 28
ماده 28 - هر نظامی که پس از آموزش لازم درمورد حفظ اطلاعات طبقهبندی شده، در اثر بیمبالاتی و عدم رعایت اصول حفاظتی، توسط دشمنان و یا بیگانگان تخلیهاطلاعاتی شود، به یک تا شش ماه حبس محکوم میگردد.
فصل سوم - جرائم برخلاف تکالیف نظامی
ماده 29
ماده 29 - هرگاه تخلف و سرپیچی از تکالیف نظامی سبب تسلیط دشمن بر اراضی یا مواضع یا افراد خودی شود، مرتبط به مجازات محارب محکوم میگردد.
ماده 30
ماده 30 - هر فرمانده یا مسؤول نظامی بدون استفاده از تمام وسائل دفاعیه کمدراختیار او بوده از انجام اقداماتی که وظیفه نظامی او ایجاب میکرده خودداری نماید وآنچه را که حفاظت یا دفاع از آن به او سپرده شده از قبیل تأسیسات، استحکامات،سربازخانه، کارخانجات، انبار و مخازن اسلحه و مهمات یا آذوقه یا سوخت یا ملزماتنظامی، هواپیما، کشتی، شهر، آبادی و اراضی به نحوی از انحاء به دشمن تسلیم نماید بهمجازات محارب محکوم می شود.
ماده 31
ماده 31 - هر فرمانده یا مسؤول نظامی که با دشمن قرارداد تسلیم منعقد نماید در صورتی که تصمیم متخذه موجب خلع سلاح نیروهای تحت فرماندهی یا اسارت آنها یاتسلیم آنچه دفاع و حفاظتش به عهد او است، بشود به مجازات محارب و در غیر این صورت به حبس از سه تا پانزده سال محکوم می گردد.
ماده 32
ماده 32 - هر نظامی که در مقابل دشمن، از به کاربردن سلاح یا مهمات یا سایرامکانات نظامی برای مبارزه خودداری نماید یا آشکارا مرتب اعمالی گردد که موجب تزلزل روحیه افراد دیگر شود یا عمداً از کوشش برای روپرو شدن، جنگیدن، اسیر نموندیا منهدم ساختن نیروها، کشتیها، هوایپیماها یا هرگونه وسائل دیگر دشمن که به عهد او بوده یا وظیفه نظامی او ایجاب می کرده خودداری نماید چنانچه موجب شکست جبههاسلام گردد به مجازات محارب والا به حبس از سه تا پانزده سال محکوم می گردد.
ماده 33
ماده 33 - نظامیان زیر که تعداد آنان حداقل سه نفر باشد شورش کننده محسوب و به ترتیب ذیل محکوم می شوند:
الف - نظامیان مسلحی که با تبانی یا به صورت دسته جمعی از اطاعت فرماندهانیا رؤسای خود سریپچی کنند چنانچه مصدق محارب نباشد هر یک به حبس از سه تا پانزده سال.
ب - نظامیانی که در ارتباط با خدمت به صورت دسته جمعی و با سلاح گرم یا سردبه جان یا مال یا ناموس مردم یا اموال عمومی تعدی یا تجاوز نمایند چنانچه محاربمحسوب نشوند به حبس از سه تا پانزده سال.
ج - نظامیان مسلحی که به منظور دستیابی به اهداف شخصی، صنفی و گروهی و یابهمنظر بهرهمندی از مزایا و امتیازات یا علیه تصمیمات قانون مسؤولان و نظائر آن دریگانهای نظامی یا در هر محل دیگر اجتماع، تحصن یا اعتصاب نموده و یا به هر نحویموجب اخلال در نظم شوند به حبس از سه تا پانزده سال.
د - چنانچه مرتکبان جرائم فوق غیر مسلح باشد به حبس از شش ماه تا سه سال.
تبصره
تبصره - هرگاه یک نفر از مرتکبان جرائم فوق در یک اقدام گروهی مسلح باشد کلیهافراد حسب مورد به مجازات بندهای (الف)، (ب) و (ج) این ماده محکوم خواهد شد.
ماده 34
ماده 34 - هر یک از فرماندهان یا مسؤولان نظامی بدون امر یا اجازه یا بدون این کهبه اقدام مقابل وادار شده باشد علیه نیروهای نظامی یا اتباع دولتی که با ایران در حال جنگ نباشد مسلحانه حمله یا عدایی را وادار به حمله نماید یا با نیروی تحت فرماندهی خود در اراضی دولتی که با ایران در حال جنگ نباشد مرتبط عملیات خصمانه
شورهگاه اقدامات فوق موجب اختلال در امنیت داخلی یا خارجی کشور گردد به مجازات محرب و در غیر این صورت به حبس از سه تا پانزده سال محکوم میشود.
ماده 35
ماده 35 - هر یک از فرماندهان یا مسؤولان نظامی که پس از دریافت دستور توقف عملیات جنگی، عملیات را ادامه دهد در صورتی که عمل وی موجب اختلال در نظام (بههم خوردن امنیت کشور) و یا شکست جبهه اسلام گردد به مجازات محرب و در غیر این صورت به دو تا ده سال حبس محکوم میشود.
ماده 36
ماده 36 - هر نظامی که بدون امر یا مجوز قانون، فرماندهی قسمتی را به عهدگیرد و یا برخلاف امر مافوق، فرماندهی قسمتی را ادامه دهد به حبس از دو تا ده سال محکوم و چنانچه مرتب جرم دیگری گردد به مجازات آن جرم نیز محکوم خواهد شد.
ماده 37
ماده 37 - هر نظامی که اواخر فرماندهان یا رؤسای مربوط را لغو نماید به ترتیب زیر محکوم میشود:
الف - هرگاه از امر حرکت به طرف دشمن یا محاربان و مفسدان امتناع ورزد،چنانچه حاکی از همکاری با دشمن باشد و یا موجب اختلال در نظام (بههم خوردن امنیت کشور) و یا شکست جبهه اسلام گردد به مجازات محرب و در غیر این صورت به حبس از سه تا پانزده سال.
ب - اگر مخالفت با اواخر در ناحیهای است که در آن حالت جنگی یا محدودیتها ضروری اعلام شده و آن مخالفت مرتبط به امور جنگی یا مقررات حالات محدودیتها ضروری باشد در صورتی که عمل او موجب اخلال در نظام (بهم خوردان امنیت کشور) و یاشکست جبهه اسلام باشد به مجازات محارب و/ا به حبس از دو تا ده سال.
ماده 38
ماده 38 - هر نظامی در غیر موارد ذکور در ماده (37) این قانوندستوری را لغونماید به استثناء مواردی که صرفآ تخلف انضباطی محسوب میگرد به حبس از دو ماه تایک سال محکوم می شود.
تبصره
تبصره - هرگاه لغو دستور مربوط به منع ازدواج با اتباع بیگانه یا با اتباع بیگانهای کمبه سبب ازدواج تبعه ایران محسوب می شوند، باشد، به حبس از سه ماه تا یک سال و اخراج از خدمت محکوم می گردد.
ماده 39
ماده 39 - هر یک از فرماندهان و مسؤولان نظامی یا انتظامی که حسب موردمصوبات شورای عالی امنیت ملی، شورای امنیت کشور و شوراهای تأمین استان یاشهرستان را در مواردی که طبق قانون موظف به اجرای آن می باشد اجراء نکند، چنانچه مشمول مجازات محارب نباشد یا به موجب سائر قوانین مستوجب مجازات شدیدتری نگردد به حبس از شش ماه تا دو سال محکوم می شوند.
ماده 40
ماده 40 - عضویت کارکنان نیروهای مسلح در سازمانها، احزاب و جمعیتهای سیاسی و مداخله یا شرکت و یا فعالیت آنان در دستهبندیها و مناقشه‌های سیاسی و تبلیغات انتخاباتی ممنوع است و مرتکبان به شش ماه تا سه سال حبس محکوم می‌گرددو در هر حال ادامه خدمت یا رهانی این گونه افراد از خدمت به عهد هیئت‌های رسیدگی بهتخلفات نیروهای مسلح می باشد.
ماده 41
ماده 41 - هر نظامی که در حین خدمت یا مأموریت برخلاف مقررات و ضوابطعمداً مبادرت به تیراندازی نماید علاوه بر جبران خسارات وارده به حبس از سه ماه تا یکسال محکوم می شود و درصورتی که منجر به قتل یا جرح شود علاوه بر مجازات مذکور،حسب مورد به قصاص یا دیه محکوم میگردد و چنانچه از مصادیق مواد (612)و (614)قانونمجازات اسلامی مصوب 1375.3.2 باشد به مجازات مندرج در مواد مذکورمحکوم خواهد شد.
تبصره 1
تبصره 1 - چنانچه تیراندازی مطابق مقررات صورت گرفته باشد مرتکب ازمجازات و پرداخت دیه و خسارت معاف خواهد بود و اگر مقتول یا مجروح مقصر نبوده وبیگناه باشد دیه از بیتالمال پرداخت خواهد شد.
تبصره 2
تبصره 2 - مقررات مربوط به تیراندازی و نحوه پرداخت دیه و خسارات به موجب «قانونبهکارگیری سلاح توسط مأمورین نیروهای مسلح در موارد ضروری مصوب 1373.10.18»و آئیننامه‌های مربوط خواهد بود.
ماده 42
ماده 42 - هر نظامی که باید به طور انفرادی یا جمعی به مأموریت برود عمداً وبدون عذر موجه در وقت مقرر حاضر نگردد به ترتیب زیر محکوم میشود:
الف - هرگاه حرکت برای عزیمت به منطقه جنگی یا مقابله با اشرار و مفسدانباشد و عمل مرتکب موجب اخلال در نظام (بهمن خوردن امنیت کشور) و یا شکست جبههاسلام گردد به مجازات محارب و در غیر این صورت به حبس از دو تا ده سال.
ب - هرگاه حرکت برای عزیمت به منطقهای که در حالت جنگ یا آمدهباش رزمیا اعلام محدودیتهای ضروری موضوع اصل هفتاد و نهم (79) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران باشد به حبس از دو تا پنج سال.
ج - در سائر موارد به استثناء مواردی که صرفآ تخلف انضباطی محسب میشودبه حبس از دو ماه تا یک سال.
تبصره 1
تبصره 1 - هر نظامی که پس از انتقال به یگان جدید در معرفی خود به آن بیش ازمهلتی که به او داده شده بدون عذر موجه تأخیر کند مطابق مقررات این ماده با وی رفتارخواهد شد.
تبصره 2
تبصره 2 - هر نظامی که در منطقه عملیات جنگی یا موقع اعلام آماده باش رزمی بدون عذر موجه در محل معین حاضر نگردد به حبس از دو تا پنج سال محکوم میشد.
ماده 43
ماده 43 - هر نگهبان که محل نگهبانی خود را بدون مجوز ترک نماید در صورتی که در مقابل دشمن با همکاری یا تبانی باشد یا عمل وی موجب اخلال در نظام (بههم خوردانامینیت کشور) و یا شکست جبهه اسلام گردد به مجازات محارب محکوم، در غیر این صورت به شرح زیر مجازات میشد:
الف - هرگاه در مقابل دشمن یا محاربان و مفسدان باشد به حبس از سه تا پانزدهسال.
ب - هرگاه در ناحییهای باشد که در حال جنگ و یا اعلام وضعیت و محدودیتهای ضروری موضوع اصل هفتاد و نهم (79) قانوناساسی جمهوری اسلامی ایران و یا حالت آماده باش رزمی باشد به حبس از دو تا ده سال.
ج - در سائر موارد به استثناء مواردی که صرفآ تخلف انضباطی محسوب می‌شدبه حبس از سه ماه تا دو سال.
تبصره
تبصره - نگهبان، مأمور (اعم از نظامی و انظامی) مسلحی است که
مراقبت وحفاظت یک محل یا یک منطقه یا یک مقام معین به او واگذار
شده باشد.
ماده 44
ماده 44 - هر نظامی که در حین نگهبانی به طور ارادی بخوابد به
شرح زیر محکومی شود:
الف - هرگاه در مقابل دشمن و محاربان باشد در صوری که عمل وی
موجب اخلال در نظام (بههم خوردان امنیت کشور) و یا شکست جبهه
اسلام گردد به مجازاتمحارب و در غیر این صورت به حبس از دو تا
ده سال.
ب - هرگاه در ناحییهای باشد که در حالت جنگ یا اعلام محدودیتهای
ضروری موضوع اصل هفتاد و نهم (79) قانوناسی جمهوری
اسلامی ایران یا آمدهباش رزمی باشد به حبس از شش ماه تا دو
سال.
ج - در سایر موارد به استثناء مواردی که صرفآ تخلف انضباطی
محسوب می شودبه حبس از دو ماه تا یک سال.
ماده 45
ماده 45 - هر نظامی در حین خدمت یا در ارتباط با آن به نگهبان یا مراقب در رابطه با انعام وظیفه وی تعرض نماید به ترتیب زیر محکوم میگردد:
الف - چنانچه مرتبط با سلاح تعرض نماید به حبس از سه تا پانزده سال.
ب - چنانچه مرتبط بدون سلاح تعرض نماید به حبس از دو تا پنج سال.
تبصره
تبصره - چنانچه در اثر تعرض صدمهای به نگهبان یا مراقب وارد آید که موجب قتلیا جرح یا نقص عضو شود مرتبط حسب مورد به قصاص یا دیه نیز محکوم میگردد.
ماده 46
ماده 46 - هر نظامی در حین خدمت به نحوی به نگهبان یا مراقب در رابطه بالانجام وظیفه وی اهانت نماید به حبس از دو ماه تا یک سال محکوم میگردد، مگر آن که اهانت او مصدق قذف باشد که به مجازات آن محکوم میشود.
ماده 47
ماده 47 - هر نظامی که حین خدمت یا در ارتباط با آن نسبت به مافوق خود عمداً مرتبط ضرب یا جرح یا نقص عضو و یا قتل شود
علوه بر محکومیت به قصاص یا دیه، حسب مورد به شرح ذیل محکوم میشود:
الف - در صورتی که با سلاح باشد به حبس از سه تا پانزده سال.
ب - چنانچه بدون سلاح باشد و موجب قتل گردد به حبس از سه تا پانزده سال و اگر موجب جرح یا نقص عضو شود به حبس از دو تا ده سال و در غیر این صورت به حبس از دو تا پنج سال.
ماده 48
ماده 48 - هر نظامی حین خدمت یا در ارتباط با آن به مافوق خود اهانت نماید به حبس از دو ماه تا یک سال محکوم میگردد.
تبصره
تبصره - در صورتی که اهانت وی مصداق قذف باشد به مجازات آن محکوم میشود.
ماده 49
ماده 49 - هر یک از فرماندهان و مسؤولان نظامی به افراد تحت امر خود اهانت و یا خارج از محدوده اختیارات فرماندهی و آئین نامه انضباطی آنان را تنبیه نماید به حبس از دو ماه تا یک سال محکوم و هرگاه به موجب قوانین جزائی دیگر مستلزم حد یا قصاص یادیه باشد به آن مجازات نیز محکوم میگردد.
ماده 50
ماده 50 - هر نظامی که حین خدمت یا در ارتباط با آن، مافوق خود یا مرقب یانگهبانی را در ارتباط با انعام وظیفه آنان تهدید نماید، به حبس از دو ماه تا یک سال محکوم میشود.
ماده 51
ماده 51 - هر نظامی که برای فرار از کار یا انعام وظیفه و یا ارتعاب و تهدید فرماندهی رئیس و یا هر مافوق دیگر یا برای تحصیل معافیت از خدمت و یا انتقال به مناطق مناسبتر و یا کسب امتیازات دیگر عمدتاً به خود صدمه وارد آورد یا تهدید به خودزنی نماید یا به عدم توانائی جسمی یا روحی متعدز شود و بنا به گواهی پزشک نظامی یاپزشکان قانون تمارض او ثابت گردید و یا در انعام وظایف نظامی بی علاقگی خود رادرموارد متعدد ظاهر کند به نحوی که در تضعیف سایر نیروهای نظامی مؤثر باشد، علاوه بر جبران خسارت وارده به ترتیب زیر محکوم می گردد:
الف - هرگاه در مقابل دشمنان باشد چنانچه عمل وی موجب اخلال در نظام (به‌همخوردن امنیت کشور) و یا شکست جبهه اسلام گردید به مجازات محارب و در غیر این صورت به حبس از دو تا ده سال.
ب - هرگاه در زمان جنگ باشد و در مقابل دشمنان نباشد به حبس از یک تا پنج سال.
ج - در سایر موارد به استثناء مواردی که صرفآ تخلف انضباطی محسوب میشود به حبس از سه ماه تا یک سال.
تبصره
تبصره - مرتکبان جرائم مذکور در نتیجه اعمال فوق از هیچ امتیازی برخوردارنمی گردند و خدمت خود را مطابق مقررات انعام خواهد داد.
مگر آن که ادامه خدمت به هیچ وجه مقدور نباشد.
ماده 52
ماده 52 - هر نظامی حین خدمت یا در ارتباط با آن با علم و آگاهی در مقابل مأموران نظامی و انتظامی حین انعام وظیفه آنان مقاومت یا به آنان حمله نماید متربدمحسوب و به ترتیب زیر محکوم میشود:
الف - در صورتی که تمرد با اسلحه صورت گرفته باشد به حبس از دو تا پنج سال.
ب - در صورتی که تمرد بدون سلاح به عمل آید به حبس از شش ماه تا سه سال.
تبصره
تبصره - اگر متربد در موقع تمرد مرتکب جرم دیگری هم بشد به مجازات آن نیز محکوم می گردد.
ماده 53
ماده 53 - هر نظامی که حین انعام وظیفه مرتکب جرائم ذیل گردد، در هر مورد به حبس از شش ماه تا سه سال محکوم میشود:
الف - چنانچه نسبت به مجروح یا بیمار آzar روحی یا صدمه بدنی وارد کند.
ب - چنانچه اموال مجروح یا بیمار یا مردهای را تصاحب نماید.
ج - چنانچه نسبت به مجروحان یا اشخاصی که در معرض خطر جانی قرار دارند در حالی که کمرساتی از وظایف اوست از کمک خودداری کند.
تبصره
تبصره - در موارد فوق الذکر، در صورتی که مورد از مصادیق قصاص یا دیه نیز باشد یا اموالی را تصاحب کرده باشد حسب مورد به قصاص، دیه یا استرداد اموال نیز محکومی گردد.
ماده 54
ماده 54 - هرگاه بیاحتیاطی یا بیمبالاتی یا عدم رعایت نظمات دولتی در ارتباط با امور خدمتی توسط فرماندهان و مسؤولان ردههای مختلف نیروهای مسلح موجب تلفات جانی و یا صدمات بدنی گردد چنانچه به موجب مواد دیگر این قانونو یا سایر قوانین مستلزم مجازات شدیدتر نباشد مرتب به حبس از یک تا سه سال محکومی شود.
ماده 55
ماده 55 - هر نظامی که با اقدام خود برخلاف شؤون نظامی به نحوی از انحاء موجبات بدبینی مردم را نسبت به نیروهای مسلح فراهم سازد به حبس از دو ماه تا یکسال محکوم میشود.
فصل چهارم - فرار از خدمت
بخش اول - فرار در زمان صلح
ماده 56
ماده 56 - اعضای ثابت نیروهای مسلح هرگاه در زمان صلح بیش از پانزده روز متوالی مرتب غیبت شده و عذر موجبه نداشته باشنده فراری محاسبه و حسب مورد به مجازاتهای ذیل محکوم میشوند:
الف - چنانچه شخصاً خود را معروفی نمایند به حبس از دو تا شش ماه یا محرومیتاز ترفیع از سه تا شش ماه.
ب - هرگاه دستگیر شوند به حبس از شش ماه تا دو سال یا محرومیت از ترفیع از شش ماه تا دو سال.
ماده 57
ماده 57 - اعضای ثابت نیروهای مسلح که در زمان صلح در مأموریت یا مرخصی یامشغول گذراندن دوره آموزشی در داخل یا خارج از کشور هستند هرگاه پس از خاتمه مأموریت یا مرخصی یا
دوره آموزشی یا پس از فراخوانی قبل از خاتمه آن به فاصله پانزدهروز خود را جهت بازگشت به محل خدمت به قسمتهای مرتبط در داخل و یا سفارتخانههاو یا کنسولگریها و یا نمایندگیهای دائمی دولت جمهوری اسلامی ایران در خارج معزفیننمایند و عذر موجهی نداشته باشد فرای محصوب و حسب مورد مشمول یکی ازمجازاتهای مذکور در ماده (56) این قانونخواهد بود.
ماده 58
ماده 58 - اعضای ثابت نیروهای مسلح که فرای بوده هرگاه در زمان جنگ یا بسیج و فراخوان عمومی یا هنگامی که یگان مربوط در آمدهباش رزمی میباشد چنانچه ظرفمدت یک ماه از تاریخ شروع جنگ یا بسیج و فراخوان عمومی یا اعلام آمدهباش رزمی، خود را معزفی کند از تعقیب و کیفر معاف خواهد بود.
در صورتی که معزفی پس از مدت مذکور باشد یا در این مدت و یا پس از آن دستگیرشوند حکم فرار در زمان جنگ را خواهد داشت.
ماده 59
ماده 59 - کارکنان وظیفه نیروهای مسلح هرگاه در زمان صلح بیش از پانزده روزمتولی مرتکب غیب شده و عذر موجهی نداشته باشد فراری محصوب و چنانچهدستگیر شده باشنده به حبس از سه ماه تا یک سال یا سه ماه تا یک سال اضافه خدمت محکوم میگردد.
ماده 60
ماده 60 - کارکنان وظیفه فراری در زمان صلح هرگاه شخصاً خود را معزفی و مشغول خدمت شوند به ترتیب زیر با آنان رفتار می شود:
الف - چنانچه برای اولین بار مرتب فرار از خدمت شده و ظرف مدث شصت روزاز شروع غیبت مراجعت نمایند بدون ارجاع پرونده به مرجع قضائی در مقابل هر روزغیبت و فرار، دو روز به خدمت دوره ضرورت آنان افزوده میشود. این اضافه خدمت بیش از سه ماه نخواهد بود.
ب - چنانچه پس از مدث یاد شده در بند (الف) این ماده خود را معرفی کنند و یاسابقه فرار از خدمت داشته باشد به حکم دادگاه به حبس از دو تا شش ماه محکومی گردد.
ج - چنانچه در زمان جنگ یا بسیج و فراخوان عمومی یا هنگامی که یگان مربوطدر آماده باش رزمی باشد و ظرف حداکثر دو ماه از تاریخ شروع جنگ یا بسیج و فراخوان عمومی یا اعلام آماده باش رزمی خود را معرفی کنند از تعقیب و کیفر معاف خواهد بود. در صورتی که معرفی پس از مدث مذکور باشد یا در این مدث و یا پس از آن دستگیر شوند حکم فراری در زمان جنگ را خواهد داشت.
تبصره 1
تبصره 1 - فراریان مشمول بند (الف) فوق در صورتی که مدعی عذر موجبه باشد، ادعای آنان در هیاتی که با شرکت فرماندهان و مسؤولان عقیدتی سیاسی و مسؤولان حفاظت یا معاونان آنان در سطح لشگرهای تیپهای مستقل، نواحی انتظامی وردههای همطراز و بالاتر تشکیل میگردد بررسی شده و نظر اکثریت قطعی است. در صورت عذر موجه به تشخیص هیأت مذکور، به تناسب روزهای موجه از اضافه خدمتوی کسر میگردد.
تبصره 2
تبصره 2 - در صورتی که انجام بقیه خدمات این افراد مورد رضایت فرماندهان باشد، ممکن است با تصویب هیأت یاد شده در تبصره (1) این ماده، تمام یا قسمتی از اضافه خدمات مذکور بخشیده شود.
تبصره 3
تبصره 3 - دستورالعمل بند (الف) و تبصره‌های این ماده ظرف سه ماه پس از تصویب این قانون توسط ستاد کل نیروهای مسلح تهییه و تصویب و ابلاغ می شود.
بخش دوم - فرار در زمان جنگ و درگیریهای مسلحانه
ماده 61
ماده 61 - اعضای ثابت نیروهای مسلح هرگاه در زمان جنگ بیش از پنج روزمتولی غیبت نمایند و عذر موجهی نداشته باشنده فاری محسوب و پس از دستگیری بهحبس از یک تا پنج سال محکوم می شوند و اگر فرار از جبهه باشد از زمان غیبت فاری محسوب و به حبس از سه تا پانزده سال محکوم می گردد.
ماده 62
ماده 62 - فراریان مذکور در ماده (61) این قانون چنانچه شخصاً خود را معروف و مشغول خدمات شوند در صورتی که فرار آنان از خدمات در زمان جنگ باشد به حبس از یک تا سه سال و اگر فرار از جبهه باشد به دو تا پنج سال حبس محکوم می شوند.
ماده 63
ماده 63 - کارکنان وظیفه نیروهای مسلح هرگاه در زمان جنگ بیش از پنج روزمتولی غیبت نمایند و عذر موجهی نداشته باشنده فرازی محصوب و پس از دستگیری بهحبس از یک تا سه سال محکوم می گردد و اگر فرار از جبهه باشد از زمان غیبت فرازی محصوب و به حبس از دو تا پنج سال محکوم میشوند.
ماده 64
ماده 64 - فراریان مذکور در ماده (63) این قانون هرگاه شخصاً خود را معزفی ومشغول خدمت شوند درصورتی که فرار آنان فرار از خدمت در زمان جنگ باشد به حبساز سه ماه تا یک سال و اگر فرار از جبهه باشد به حبس از شش ماه تا دو سال محکوممی گردد.
تبصره
تبصره - منظور از جبهه مندرج در این قانونمنطقهای است که یگانی درگیری مستقیم و سریع رزمی داشته یا ماموریت آن را دریافت کرده باشد.
ماده 65
ماده 65 - چنانچه فرار افراد مذکور در مواد (61)، (62)، (63) و (64) این قانونموجب شکست جبهه اسلام یا وارد شدن تلفات جانی به نیروهای خودی شود بهمجازات محارب محکوم میشوند.
ماده 66
ماده 66 - هر نظامی که در جریان عملیات علیه عوامل خرابکار، ضد انقلاب، اشرار و قاچاقچیان مسلح از محل ماموریت و یا منطقه درگیری فرار نماید در حکم فرار ازجبهه محصوب و حسب مورد مشمول مجازاتهای مقرر در این بخش خواهد بود.
ماده 67
ماده 67 - نظامی که در زمان جنگ در مأموریت یا مرخصی هستند یا مشغول گذراندن دوره آموزشی در داخل یا خارج کشور می باشن، هرگاه پس از خاتمه مأموریت یامرخصی یا دوره آموزشی یا پس از فراخوانی قبل از خاتمه آن به فاصله پنج روز خود راجه بازگشت به محل خدمت به قسمتهای مربوط در داخل یا سفارتخانه‌ها یاکنسولگری‌ها نمایندگیهای دائمی دولت جمهوری اسلامی ایران در خارج معرفی ننمایند چنانچه عذرموجهی نداشته باشنده فراری محصوب و حسب مورد مشمول مجازاتهای مقرر در اینبخش خواهد بود.
ماده 68
ماده 68 - هر نظامی که در زمان بسیج یا هنگامی که یگان مربوط در مأموریت آمده باشد رزمی میباشد مرتب فرار شود حسب مورد مشمول مجازاتهای مقرر در اینبخش خواهد بود.
ماده 69
ماده 69 - افراد وظیفه دوره احتیاط و ذخیره که در زمان جنگ احضار شده و به فاصله پنج روز از تاریخ احضار یا فراخوان بدون عذر مووجه خود را معرفی نکند فراری محصوب و به حبس از شش ماه تا دو سال محکوم می شوند. در صورتی که افراد یاد شده قبل از خاتمه جنگ شخصاً خود را معرفی نمایند، دادگاه مجازات آنان را تخفیف میدهد.
ماده 70
ماده 70 - فراریان مشمول مواد (62) و (64) این قانون فقط برای بار اول فرار از خدمت میتوانند از تخفیف مقرر در این مواد استفاده نمایند و در صورت تعدد و یاتکرافرار از خدمت حسب مورد مطابق مواد (61) و (63) این قانونمجازات خواهد شد.
بخش سوم - مقررات مشترک
ماده 71
ماده 71 - هر نظامی که با سلاح گرم، هوایپیما، بالگرد، کشتی، ناوچه، تانک و وسائلوتوری جنگی یا مجهز به سلاح جنگی مبادرت به فرار نماید از زمان غیبت فراری محصول و چنانچه عمل وی ضربه مؤثر به مأموریت نیروهای مسلح وارد آورد به مجازاتمحارب و در غیر این صورت به حبس از سه تا پانزده سال محکوم میشود.
ماده 72
ماده 72 - هر نظامی با وسائلوتوری دیگر یا سایر وسائل و لوازم مورد استفادهنیروهای مسلح غیر از موارد یاد شده در ماده (71) این قانونفرار نماید چنانچه عمل وی ضربه مؤثر به مأموریت نیروهای مسلح وارد آورد به مجازاتمحارب و در غیر این صورت به ترتیب ذیل محکوم خواهد شد:
الف - هرگاه فرار وی از جبهه باشد از لحظه غیبت فراری محصول و به حبس از سهتا پانزده سال.
ب - هرگاه فرار وی در زمان جنگ باشد به حبس از دو تا ده سال.
ج - در غیر موارد مذکور به حبس از دو تا پنج سال.
تبصره
تبصره - چنانچه عمل وی به موجب مواد دیگر این قانونمجازات شدیدتریداشته باشد به آن مجازات محکوم میشود.
ماده 73
ماده 73 - هر نظامی که به طرف دشمن فرار نماید و موجب شکست جبهه اسلام یانقویت دشمن گردد به مجازات محارب و در غیر این صورت به سه تا پانزده سال حبس محکوم میشود.
ماده 74
ماده 74 - فرار بیش از دو نفر که با تبانی قبلی صورت گیرد فرار با توطئه محسوبمی گردد و چنانچه عنوان محاربه بر اقدام آنان صادق باشد به مجازات محارب محکوم و در غیر این صورت مجازات آن در زمان جنگ سه تا پانزده سال و در زمان صلح دو تا پنج سال حبس میباشد.
ماده 75
ماده 75 - محصلان مراکز آموزشی و اعضای پیمانی که طبق مقررات استخدامی نیروهای مسلح خدمت پیمانی را به صورت نظامی یا کارمند انجام میدهد و بسیجیویرده تابع مقررات مربوط به اعضای ثابت و کارکنان خرید خدمت نیروهای مسلح و سایر بسیجیان در زمان
خدمت از لحاظ کیفر مندرج در این فصل تابع مقررات مربوط به کارکنان وظیفه می باشند.
ماده 76
ماده 76 - منظور از عذر موجه مندرج در این قانونواردی است از قبیل:
الف - بیماری مانع از حضور.
ب - فوت همسر، پدر، مادر، برادر، خواهر و اولاد (در زمانی که عرفآ برای مراسم‌اولیه ضرورت دارد) و همچنین بیماری سخت یکی از آنان (درصورتی که مراقب دیگری نباشد و به مراقبت وی نیاز باشد).
ج - ابتلاء به حوادث بزرگ مانند حریق، سیل و زلزله.
د - در توقیف یا حبس بودن.
تبصره
تبصره - هر نظامی که به حوادث منکور در بندهای (الف)، (ب) و (ج) این ماده‌متلاگرد موظف است در اولین فرصت ممکن، مراتب را به یگان اطلاع و حسب موردنسبت به اخذ مرخصی استعالجی، استحقاقی و امثال آن اقدام نماید. درصورتی که امکان اخذ مرخصی
وجود داشته باشد و اقدام نکند، همچنین اگر پس از برطرف شدن عذر وسپری شدن مدتی که عرفًا برای آن حادثه ضرورت دارد خود را معرفی ننماید با توجه بهمدت غیبت حسب مورد طبق مقررات انضباطی یا کیفری با او رفتار خواهد شد.
ماده 77
ماده 77 - کارکنان فرازی نیروهای مسلح تا رسمًا خود را برای ادامه خدمات بهیگان مربوط معرفی ننمایند فرارشان استمرار خواهد داشت و درصورتی که در اثناء فرازریکی از عذرهای موجه حادث شود برای مدت زمان عذر موجه مجازات نخواهند شدولی مجموع فرار قبل و بعد از حدوث عذر، یک فرار متوالی و مستمر محصور میشود.
درصورتی که پس از صدور رأی نهائی دادگاه و ابلاغ آن، خود را به یگان مربوطمعرفی ننمایند فرازی محصور و به اتهام فرار مجدد نیز تعقیب خواهند شد.
فصل پنجم - گزارش خلاف واقع
ماده 78
ماده 78 - هر نظامی به مناسبت انجام وظیفه عمداً گزارشی بر خلاف واقع بهفرماندهان یا دیگر مقامات مسؤول تقدیم نماید و یا حقائق را کتمان کند و یا با سوء نیتگزارشی با تغییر ماهیت یا به طور ناقص ارائه دهد و یا عمداً جرائم ارتکابی کارکنان تحتامر خود را به مقامات ذی صلاح گزارش ندهد و یا از گزارش آن جلوگیری نماید یا گزارشهاو جرائم را به موقع اعلام نکند به ترتیب زیر محکوم میشد:
الف - چنانچه اعمال فوق موجب شکست جبهه اسلام یا تلفات جانی
گردد به مجازات محارب.
ب - در صورتی که موضوع به امور جنگی یا مسائل امنیت داخلی یا
خارجی مرتبط باشد به حبس از دو تا پنج سال.
ج - در سایر موارد به استثناء مواردی که صرفآ تخلف انضباطی
محسوب میشود به حبس از سه ماه تا یک سال.
تبصره 1
تبصره 1 - چنانچه اعمال مذکور موجب خسارات مالی گردد مرتکب
علاوه بر مجازات فوق به جبران خسارات وارده نیز محکوم خواهد شد.
تبصره 2
تبصره 2 - هرگاه اعمال مورد اشاره در بندهای (ب) و (ج) این ماده
در اثریمبالاتی و سهلانگاری باشد در صورتی که موجب جنایت بر
نفس یا اعضاء شده باشدمرتکب به نصف حداقل، تا نصف حداکثر
مجازاتهای مذبور محکوم خواهد شد و در غیراین صورت طبق
آیننامه انضباطی عمل میشود. پرداخت دیه طبق مقررات قانونیات
می باشد.
فصل ششم - تقلب و دسیسه در امور نظام وظیفه و تصدیق نامههای
خلاف واقع
ماده 79
ماده 79 - هر نظامی که موجبات معافیت یا اعزام مشمولی را به خدمت وظیفه عمومی برخلاف مقررات فراهم سازد و یا سبب شود نام کسی که مشمول قانونخدمتوظیفه عمومی است در فهرست مشمولان ذکر نگردد و یا شخصاً یا به واسطه دیگری اقدام به صدور گواهی یا تصدیقنامه خلاف واقع در امور نظام وظیفه یا غیر آن نمایدنانچه اعمال مذکور به موجب قوانین دیگر مستلزم مجازات شدیدتری نباشد به حبس ازیک تا پنج سال و یا شش میلیون (6000000) ریال تا سی میلیون (30000000) ریال جزای نقدی محکوم میشد.
تبصره 1
تبصره 1 - هرکس با علم و اطلاع، از اوراق و تصدیقنامههای خلاف واقع مذکور دراین ماده استفاده نماید و یا امتیازاتی کسب کند به حبس از شش ماه تا سه سال و یا سهمیلیون (3000000) ریال تا هجده میلیون (18000000) ریال جزای نقدی محکوم ودر هرصورت امتیاز مکتسبه لغو میگردد.
تبصره 2
تبصره 2 - مرتکبان جرائم مذکور چنانچه برای انجام اعمال فوق مرتکب جرمارتشاء نیز شده باشد به مجازات آن جرم نیز محکوم میگردد.
فصل هفتم - فروش و حیف و میل و واگذاری اشیای نظامی و اموال نیروهای مسلح
ماده 80
ماده 80 - هر نظامی که اسلحه و یا اجزای آن یا مهمات یا مواد منفجره یا محترق متعلق به دولت یا دراختیار دولت را که بر حسب وظیفه به او سپرده شده و یا به هرنحو به آن دسترسی پیدا کرده بفروشده یا به رهن بگذارد یا به نحو دیگری مورد معامله قرار دهد. یابا سوء نیت مخفی نماید به حبس از دو تا ده سال محکوم می شود.
ماده 81
ماده 81 - هر نظامی که مرکب یا وسائل نقلیه یا سایر اموال متعلق به دولت یادراختیار دولت را که بر حسب وظیفه به او سپرده شده و یا به هر نحو به آن دسترسی پیدا کرده بفروشده یا به رهن بگذارد یا به نحو دیگری مورد معامله قرار دهد. یابا سوء نیت مخفی نماید به حبس از شش ماه تا دو سال محکوم می گردد.
ماده 82
ماده 82 - هر نظامی البسه نظامی را که برای خدمت به او سپرده شده است و فروش و یا هر نوع معامله دیگری درمورد آن از نظر سازمان مربوط غیرمجاز باشد بفروشدیا به نحو دیگری مورد معامله قرار دهد به حبس از دو تا شش ماه محکوم می شود.
ماده 83
ماده 83 - هر نظامی که اسلحه و مهمات یا وسائل و لوازم نظامی متعلق به دولت یادراختیار دولت را که بر حسب وظیفه به او سپرده شده به مصرف غیرمجاز برساند یا مورد استفاده غیرمجاز قرار دهد. بدون اجازه و برخلاف مقررات دراختیار دیگری بگذارد یا به علت اهمال یا تفریط موجب نقص یا تضییع آنها گردد به حبس از شش ماه تا سه سال محکوم می گردد.
ماده 84
ماده 84 - هر نظامی که سایر وسائل و اموال و وجهه متعلق به دولت یا در اختیار دولت را که بر حسب وظیفه به او سپرده شده به مصرف غیرمجاز برساند یا مورد استفاده غیرمجاز قرار دهد یا بدون اجازه و برخلاف مقررات در اختیار دیگری بگذارد و یا آن را به مصارفی برساند که در قانون برای آن اعتباری منظور نشده است و یا در غیر مورد معین یازائد بر اعتبار مصرف نماید به حبس از شش ماه تا دو سال محکوم میشد.
ماده 85
ماده 85 - هر نظامی که به علت اهمال یا تفریط موجب نقص یا تضییع اموال مذکور در ماده (84) این قانون شود و خسارت وارد به بیش از مبلغ ده میلیون (10 000 000) ریال باشد به حبس از سه ماه تا دو سال محکوم میشد. در صورتی که خسارت وارد کمتر از این مبلغ باشد، علاوه بر جبران خسارت وارده، با وی مطابق آئین نامه انضباطی رفتار میشد.
ماده 86
ماده 86 - تشخیص این که وسائل و لوازم مذکور در این فصل جزء وسائلو لوازم نظامی است به عهد کارشناسان نظامی ذیربط در هر مورد می باشد و دادگاه در صورت لزوم نظر کارشناسان مذبور را کسب خواهد کرد.
ماده 87
ماده 87 - هرگاه اعمال مذکور در این فصل موجب اخلال در نظام (بهم خوردانامیت کشور) و یا شکست جبهه اسلام گردد مرتب به مجازات محارب محکوم میشود.
فصل هشتم - سرقت
ماده 88
ماده 88 - هر نظامی که اسلحه و مهمات و مواد منفجره متعلق به دولت یا دراختیاردولت را سرقت نماید به حبس از دو تا ده سال محکوم میشود.
ماده 89
ماده 89 - هر نظامی که وسائل و لوازم نظامی (غیر از سلاح و مهمات و موادمنفجره) و وجهه و اجنس یا اشیاء متعلق به دولت یا آنچه دراختیار نیروهای مسلح استرا سرقت نماید به حبس از یک تا پنج سال محکوم میگردد.
ماده 90
ماده 90 - هرگاه بزههای ارتکابی مذکور در مواد (88) و (89) این قانوندر موقعاردوکشی یا أموریت آمدهباش رزمی یا عملیات رزمی یا در منطقه جنگی باشد یا سرقتآن در أموریت محوله یگان، مؤثر و در آن ایجاد اخلال نماید و یا یک یا چند نفر از آنان درحین سرقت حامل سلاح ظاهر یا مخفی باشنده را شکسته باشند مرتکبان به حبساز سه تا پانزده سال محکوم میگردد.
ماده 91
ماده 91 - هر نظامی بعضیا کل نوشتهها یا اسناد یا اوراق یا دفاتر یا مطالبی که در دفتر ثبت و ضبط نیروهای مسلح مندرج یا در اماکن نظامی محفظ یا نزد اشخاصی کاهرسماً مأمور حفظ آنها هستند سپرده شده را بر باید به حبس از دو تا ده سال محکومی شود.
تبصره 1
تبصره 1 - چنانچه امانتدار یا مستحفظ مرتکب جرم فوق شود به حبس از سه تا پانزده سال محکوم می گردد.
تبصره 2
تبصره 2 - هرگاه در اثر بیاحتیاطی، بیمبالاتی یا عدم رعایت نظمات دولتی توسعه مبادر ثبت و ضبط اسناد یا امانتدار و مستحفظ جرم فوق واقع و یا اسناد و مدارک و نوشتجات مفقود یا معذوم یا تخریب گردد مرتکب به حبس از شش ماه تا سه سال محکوم می گردد.
ماده 92
ماده 92 - هرگاه بزههای فوق موجب اخلال در نظام (بهمن خوردن امنیت کشور) و یاشکست جبهه اسلام گردد، مرتکب به مجازات محارب محکوم می شود.
فصل نهم - آتش زدن و تخریب و اتلف
ماده 93
ماده 93 - هر نظامی که عمداً تأسیسات یا ساختمانها یا استحکامات نظامی یاکشتی یا هوایپیما یا امثال آنها یا انبارها یا راهها یا وسائل دیگر ارتباطی و مخابراتی یالکترونیکی یا مراکز محتمل اسناد و
دفاتر یا اسناد طبقهبندی شده مورد استفاده نیروهای مسلح یا وسائل دفاعیه یا تمام یا قسمتی از ملزمات جنگی و اسلحه یا مهمات یا مواد منفجره را آتش بزند یا تخریب کند یا از بین ببرد یا دیگری را وادار به آن نماید به حبس از سه تا پانزده سال محکوم میشود.
تبصره 1
تبصره 1 - در صورتی که انجام اعمال فوق به قصد براندازی حکومت یا اختلال در نظام (بهم خوردن امنیت کشور) یا شکست جبهه اسلام باشد مرتکب به مجازات محارب محکوم میگردد.
تبصره 2
تبصره 2 - تخریب امکانات و تأسیسات به منظور عدم دستیابی دشمن به هنگام عقبنشینی طبق دستور لازمالاجراء از شمول این ماده مستثنا است.
ماده 94
ماده 94 - هر نظامی که غیر از موارد یاد شده در ماده (93) این قانون عمداً سایراموالی را که در اختیار نیروهای مسلح است، آتش بزند یا تخریب یا تلف کند یا دیگری راوادار به آن نماید به حبس از دو تا پنج سال محکوم میشود و اگر عمل وی موجب اختلال در نظام (بهم خوردن امنیت کشور) و یا شکست جبهه اسلام گردید به مجازات محارب محکوم میشود.
فصل دهم - سوء استفاده و جعل و تزویر
ماده 95
ماده 95 - هر نظامی که حکم یا امضاء یا مهر یا فرمان یا دستخط فرماندهی کل قوارا به اعتبار مقام وی جعل کند یا با علم به جعل یا تزویر استعمال نماید به حبس از سه تا پانزده سال محکوم خواهد شد.
ماده 96
ماده 96 - هر نظامی که حکم یا امضاء یا مهر یکی از فرماندهان یا مسؤولان نیروهای مسلح در رده فرمانده نیرو یا همطراز و بالاتر را به اعتبار مقام آنان جعل کند یا باعلم به جعل یا تزویر استعمال نماید به حبس از یک تا ده سال محکوم می شود.
ماده 97
ماده 97 - هر نظامی که حکم یا امضاء یا مهر سایر فرماندهان و مسؤولان نیروهای مسلح را به اعتبار مقام آنان جعل کند یا با علم به جعل یا تزویر استعمال نماید به حبس از یک تا پنج سال محکوم میگردد.
ماده 98
ماده 98 - هر نظامی که با مباشرت یا به واسطه، مهر یکی از نیروهای مسلح را جعل کند یا با علم به جعل یا تزویر مورد استفاده قرار دهد به یک تا ده سال حبس محکوم می شود.
ماده 99
ماده 99 - هر نظامی که با مباشرت یا به واسطه، منگنه یا علامت یکی از نیروهای مسلح را جعل کند یا با علم به جعل یا تزویر مورد استفاده قرار دهد به حبس از یک تا پنج سال محکوم میگردد.
ماده 100
ماده 100 - هر نظامی که مهر یا تمبر یا علامت یکی از نیروهای مسلح یا سازمانها ویا ادارات و شرکت‌های وابسته به آنها را بدون استفاده آنرا فراهم آورد، علاوه بر جبران خسارت وارده به حبس از شش ماه تا سه سال محکوم میشد.
ماده 101
ماده 101 - هر نظامی که از مهر، تمبر یا علائم مذکور در مواد قبل این فصل که به اوسرده شده به صورت غیرمجاز استفاده کند یا سبب استفاده شود، علاوه بر جبران خسارت وارده به حبس از شش ماه تا سه سال محکوم میگردد.
ماده 102
ماده 102 - مرتکبان جرائم مذکور در مواد قبل این فصل، هرگاه قبل از تعقیبمراتب را به مسؤولان ذیربط اطلاع بدهند و سایر مرتکبان را معرفی کنند یا بعد از تعقیب،وسائل دستگیری آنان را فراهم نمایند باتوجه به نوع عمل ارتکابی،دادگاه مجازات آنان راتخفیف داده یا آنان را از مجازات معاف خواهد کرد.
ماده 103
ماده 103 - هر نظامی که در احکام و تقریرات و نوشتهها و اسناد و سجلات و آمارو محاسبات و دفاتر و غیر آنها از نوشتهها و اوراق رسمی مربوط به امور نظامی و یا راجع بهوظایفش جعل یا تزویر کند اعم از اینکه امضاء یا مهری را ساخته و یا امضاء یا مهر یاخطوطی را تحریف کرده یا کلمه‌ای را الحاق کندی اسامی اشخاص را تغییر دهد به حبساز دو تا پنج سال محکوم میگردد.
ماده 104
ماده 104 - هر نظامی که در تحریر نوشتهها، قراردادها و مقاوله‌نامه‌های راجع بهوظایف مش مرکب جعل یا تزویر شود اعم از اینکه موضوع یا مضمون آن را تغییر دهد یاگفت و نوشته کی از مقامات یا تقریرات کی از طرفها را تحریف کند یا امر باطلی راصح و یا صحیحی را باطل یا چیزی را که به آن اقرار نشده اقرار شده جلوه دهد به حبساز دو تا پنج سال محکوم میشد.
ماده 105
ماده 105 - هرنظامی که اوراق مجمعول مذکور در مواد (103) و (104) این قانونرابا علم به جعل و تزویر مورداستفاده قرار دهد به حبس از شش ماه تا سه سال محکوممیگردد.
ماده 106
ماده 106 - هر نظامی که به مناسبت انجام وظیفه به کی از طرق مذکور در اسناد ونوشته‌های غیر رسمی جعل یا تزویر کند به حبس از شش ماه تا دو سال محکوم میشد.
ماده 107
ماده 107 - هر نظامی که اوراق مذکور در ماده (106) این قانونرا با علم بهجعلیبودن آنها مورد استفاده قرار دهد به حبس از سه ماه تا یک سال محکوم میگردد.
ماده 108
ماده 108 - هر نظامی که عهددار انجام معامله یا ساختن چیزی یا نظارت درساختن یا امر به ساختن آن برای نیروهای مسلح بوده و به واسطه تدلیس در معامله ازجهت تعین مقدار یا صفت یا قیمت بیش
از حد متعارف مورد معامله یا تقلب در ساختن آن چیز، نفعی برای خود یا دیگری تحصیل کند یا موجب ضرر نیروهای مسلح گرددعلاوه بر جبران خسارت وارده و جزای نقدی معادل بهای مال مورد تدلیس به ترتیب زیر محکوم میشود:
الف - در صورتی که سود حاصله یا ضرر وارد تا ده میلیون (000) ریال باشد به حبس از شش ماه تا دو سال.
ب - چنانچه سود حاصله یا ضرر وارد بیش از ده میلیون (000) ریال تایکد میلیون (100 000 000) ریال باشد به حبس از یک تا پنج سال.
ج - هرگاه سود حاصله یا ضرر وارد بیش از یکصد میلیون (000) ریال باشد به حبس از دو تا ده سال.
ماده 109
ماده 109 - قبول هرگونه هدیه یا امتیاز یا درصدانه از قبل وجه، مال، سندپرداخت و جه یا تسلیم مال، تحت هر عنوان به طور مستقیم یا غیرمستقیم در رابطه باعمالات و قراردادهای خارجی و داخلی توسط نظامیان منوع است. مرتکب مذکور علاوه بر رد هدیه یا امتیاز یا درصدانه یا معادل آن به دولت به حبس تعزیری از دو تا ده سال و جزای نقدی برابر هدیه یا امتیاز یا درصدانه محکوم میگردد.
تبصره 1
تبصره 1 - مجازات شروع به این جرم، حداقل مجازات حبس مقرر در این ماده است.
تبصره 2
تبصره 2 - در صورتی که شخص حقیقی یا حقوقی خارجی طرف معامله، در صدایمی پردازد، موضوع قبل به اطلاع مسؤول مربوط رسانیده میشود و وجهه مزبور دریافت و تمامًا به حساب خزانه واریز میگردد. در این صورت اقدام کننده مشمول این ماده نخواهد بود.
ماده 110
ماده 110 - هر نظامی که در معاملات یا مناقصه‌ها و مزایده‌ها مربوط به نیروهای مسلح با دیگران تبانی نماید، علاوه بر جبران خسارت وارده به حبس از دو تا ده سال و جرای نقدی معادل آنچه برخلاف مقررات تحصیل کرده است محکوم میشود.
ماده 111
ماده 111 - چنانچه بازرسان یا ناظران امور مالی در نیروهای مسلح در ارتکاب جرائم مندرج در مواد (108)، (109) و (110) این قانون شرکت نمایند به مجازات مرتکبان اصلی محکوم و اگر پس از کشف یا اطلاع از وقوع، آن را مخفی دارند به مجازات حبس مرتکبان اصلی محکوم خواهد شد.
ماده 112
ماده 112 - هر نظامی که در مواد غذائی و ادویه و مایعاتی که تحت حفاظت یانظارت او قرار داده شده است به طور مستقیم یا غیرمستقیم تقلب نماید یا عمداً موادغذائی و ادویه و مایعات تقلبی را بین نظامیان
شخصاً یا به واسطه دیگری تقسیم کند به حبس از دو تا ده سال محکوم خواهد شد.
ماده 113
ماده 113 - هر نظامی که با سوءنیت گوشت حیوانات مبتلا به بیماریها مسری یامواد غذایی فاسد یا ضایع شده را به طور مستقیم یا غیرمستقیم بین نظامیان تقسیم نمایده حبس از سه تا پانزده سال محکوم میشود.
ماده 114
ماده 114 - چنانچه اعمال مذکور در مواد (112) و (113) این قانوندر اثر اهمال و بیتوجهی صورت گرفته باشد مرتب به حبس از شش ماه تا دو سال محکوم میگردد.
ماده 115
ماده 115 - در صورتی که در اثر وقوع بزههای مذکور در مواد (112) و (113) این قانونلطمه جبران ناپذیری بر نیروهای مسلح یا عملیات نظامی وارد آید مرتب به محابط محکوم خواهد شد.
ماده 116
ماده 116 - چنانچه مرتکب بر اثر ارتکاب جرائم مندرج در این فصل، منافعی کسب کرده یا امتیازاتی گرفته باشد منافع مکتبه مسترد و امتیازات حاصله لغو میشود.
ماده 117
ماده 117 - در تمام موارد مذکور در این فصل، هرگاه اقدامات انجام شده منتهی به قتل یا نقص عضو یا جراحت و صدمه به انسانی شود
مرتب علاوه بر مجازات‌هایی مذکور حسب مورد به قصاص و پرداخت دیه و در هر حال به تأدیه خسارات وارده نیز محکومخواهد شد.
فصل یازدهم - ارتشاد، اختلاس و اخاذی
ماده 118
ماده 118- هر نظامی برای انجام یا خودداری از انجام امری که از وظایف او یا یکیدیگر از کارکنان نیروهای مسلح است وجه یا مال یا سند پرداخت وجه یا تسلیم مالی رابلاعوض یا کمتر از قیمت معمول به هر عنوان قبول نماید اگرچه انجام یا خودداری از انجام امر برخلاف قانوننباشد در حکم مرتشی است و به ترتیب ذیل محکوم می شود:
الف - هرگاه قیمت مال یا وجه مأخوذ تا یک میلیون (1 000 000) ریال باشد بهحبس از یک تا پنج سال و جزای نقی معادل وجه یا قیمت مال مأخوذ و تنزیل یک درجهیا رتبه.
ب - هر گاه قیمت مال یا وجه مأخوذ بیش از یک میلیون (000 000) ریال تا دهمیلیون (10 000 000) ریال باشد به حبس از دو تا ده سال و جزای نقی معادل وجه یا قیمت مال مأخوذ و تنزیل دو درجه یا رتبه.
ج - هرگاه قیمت مال یا وجه مأخوذ بیش از ده میلیون (000 000)
10) ریال باشد به حبس از سه تا پانزده سال و جزای نقدی معادل
وجه یا قیمت مال مأخوذ و اخراج ازنیروهای مسلح.
ماده 119
ماده 119 - هر نظامی وجه یا مطالبات یا حوالیها یا اسناد و اشیاء
و لوازم و یا سایراموال را که بر حسب وظیفه به او سپرده شده به
نفع خود یا دیگری برداشت یا تصابنماید مختلس محصوب و علاوه
بر رد وجه یا مال مورد اختلاس حسب مورد به مجازاتزیر محکوم
میشود:
الف - هرگاه میزان اختلاس از حیث وجه یا بهاء مال مورد اختلاس تا
یک میلیون (1000 000) ریال باشد به حبس از یک تا پنج سال و
جزای نقدی معادل دو برابر وجه یابهاء مال مورد اختلاس و تنزیل یک
درجه یا رتبه.
ب - هرگاه میزان اختلاس از حیث وجه یا بهاء مال مورد اختلاس
بیش از یکمیلیون (1000 000) ریال تا ده میلیون (000 000)
10) ریال باشد به حبس از دو تا دهسال و جزای نقدی معادل دو
برابر وجه یا بهاء مال مورد اختلاس و تنزیل دو درجه یا رتبه.
ج - هرگاه میزان اختلاس از حیث وجه یا بهاء مال مورد اختلاس
بیش از ده میلیون (1000 000) ریال باشد به حبس از سه تا
پانزده سال و جرای نقدی معادل دو برابر وجه یا بهاء مال مورد اختلاس و اخراج از نیروهای مسلح.
تبصره 1
تبصره 1 - چنانچه عمل اختلاس توأم با جعل سند و نظایر آن باشد مرتکب به محکومیت هر دو جرم محکوم میشود.
تبصره 2
تبصره 2 - هرکس با علم به اینکه اموال مورد اختلاس فوق الذکر به نیروهای مسلح تعلق دارد آن را خریداری یا در تضییع آن مساعدت نماید علاوه بر استرداد اموال یا حسبمورد مثل یا قیمت آنها به حبس از یک تا پنج سال محکوم میشود.
ماده 120
ماده 120 - چنانچه مرتشی و مختلس مذکور در مواد (118) و (119) این قانونان نیروهای وظیفه باشد اخراج منتفی است.
ماده 121
ماده 121 - مبالغ مذکور در مواد (118) و (119) این قانونان حیث تعیین محکم اعم از این است که جرم دفعات واحد یا به دفعات واقع شده و جمع مبلغ بالغ بر حد نصاب مذکور باشد.
ماده 122
ماده 122 - چنانچه نظامی مرتکب اختلاس قبل از صدور کیفرخواست تمام و جمیا مال مورد اختلاس را مسترد کند، دادگاه او را از تمام یا
قسمتی از جزای نقدی معافمی نماید و اجرای مجازات حبس را معلق
ولی حکم تنزل درجه یا رتبه را درباره او اجراءخواهد نمود.
ماده 123
ماده 123 - هر نظامی که زائد بر یک میلیون (1000000) ریال
اختلاس کند، درصورت وجود دلائل کافی، صدور قراربازداشت موقت
به مدت یک ماه الزامی است و این قرار در هیج یک از مراحل رسیدگی
قابل تبدیل نخواهد بود.
ماده 124
ماده 124 - در هر مورد از بزههای مندرج در مواد (118) و
(119) این قانون کهمجازات حبس برای آن مقرر شده، نظامی
مرتکب از تاریخ صدور کیف خواست از شغل خود معلق خواهد شد.
دادسرا مکلف است صدور کیف خواست را به سازمان ذیربطاعلام
دارد. در صورتی که متهم به موجب رأی قطعی برائت حاصل کند، ایام
تعلیق جزءخدمت او محسوب و حقوق و مزایای مدتی را که به علت
تعلیقش نگرفته دریافت خواهدکرد.
تبصره
تبصره - فرمانده نیرو یا رئیس سازمان مربوط در نیروهای مسلح و
مقامات بالاترنظامی میتوانند پس از پایان بازداشت موقت یک ماهه،
وضعیت «بدون کاری» - مذکوردر قوانین استخدامی نیروهای مسلح
- را تا پایان رسیدگی و دادرسی اعمال نمایند.
ماده 125
ماده 125 - هر نظامی که با سوءاستفاده از لباس، موقعیت یا شغل
خود به جبر وقهر، دیگری را اکراه به معامله مال یا حق خود نماید یا
بدون حق، بر مال یا حق دیگری مسلط شود، علاوه بر رد عین، مثل یا قیمت مال یا حق حسب مورد، به مجازات حبس ازیک تا پنج سال محکوم میشود.
فصل دوازدهم - استفاده غیرقانونی البسه رسمی
یا علائم و نشانها و مدالهای نظامی
ماده 126
ماده 126 - هر نظامی که علنًا نشانها و مدالها و علائم و درجات و البسه رسمی نظامی داخلی یا خارجی را بدون تغییر یا با تغییر جزئی که موجب اشتباه شود بدون مجوزیا بدون حق، استفاده نماید یا از لباس، موقعیت، شغل و کارت شناسائی خود برای مقاصد غیرقانون استفاده کند به حبس از شش ماه تا دو سال محکوم میشد مگر اینکه به‌موجب این قانون و یا قوانین دیگر مستلزم مجازات شدیدتری باشد که در این صورت به آن مجازات محکوم می گردد.
تبصره
تبصره - استفاده از البسه و اشیاء مذکور در این ماده در اجرای هنرهای نمایشی مشمول مقررات این ماده نخواهد بود.
ماده 127
ماده 127 - هر نظامی در زمان جنگ با دولتی که قرارداد ثنو مورخ 1949 را امضائنموده یا بعدًا به آن ملحق شده است پرچم یا بازوبند یا سایر علائم هلال احمر یا همدیفآن را در منطقه عملیات جنگی بدون حق علنًا مورد استفاده قرار دهد، به حبس از شش ماه تا دو سال محکوم میشد.
فصل سیزدهم - سایر مقررات
ماده 128
ماده 128- شروع به جرائم تعزیری جعل و تزویر، سرقت، تخریب یا آتشزدن یالاتلاف تأسیسات یا اسلحه و مهمات یا وسایل و امکانات نیروهای مسلح، تقلب و دسیسمدر امور نظام وظیفه، فروش غیرمجاز اموال نیروهای مسلح، ارتشاء، اختلاس، اخاذی یاجرائم علیه امنیت داخلی و خارجی جرم است و مرتکب حسب مورد به حداقل مجازاتجرایم مذکور محکوم میشود.
تبصره 1
تبصره 1- در صورتی که عملیات و اقداماتی که شروع به اجرای آن کرده خودمستقلاً جرم باشد، مرتکب به مجازات همان جرم محکوم میگردد.
تبصره 2
تبصره 2- هرگاه برای جرائم مذکور در این ماده مجازات محارب مقرر شده باشد، اقداماتی که شروع به جرم تلقی میشود در صورتی که در این قانون برای آنها مجازاتی تعیین نگردیده باشد، مرتکب آن اقدامات به حبس از دو تا ده سال محکوم میشود.
ماده 129
ماده 129- جرائمی که پس از اعلام رسمی خاتمه درگیریهای مستقیم رزمی بادشمن و قبل از امضاء قرارداد صلح واقع میشود از نظر این قانون جرم در زمان صلح محسب میگردد.
ماده 130
ماده 130 - اعمالی که به موجب ماده (38) و بند (ج) مواد (42)، (43)، (44)،(51) و (78) این قانون صرفآ تخلف انضباطی محسوب میشود توست ستد کل نیروهایمسلح ظرف مدت سه ماه پس از تصویب این قانونتهیه و پس از تصویب فرماندهی کلقوا ابلاغ میگردد.
ماده 131
ماده 131 - هرگونه تغییر یا حذف اطلاعات، الحاق، تقدیم یاتأخیر تاریخ نسبت بهتاریخ حقیقی ونظایر آن که به طور غیرمجاز توست نظامیان در سیستم رایانیه و نرم افزارهای مربوط صورت گیرد و همچنین اقداماتی از قبیل تسلیم اطلاعات طبقهبندی شده رایانهای بهدشمن یا افرادی که صلاحیت دسترسی به آن اطلاعات را ندارند، افشاء غیرمجازاطلاعات، سرقت اشیاء دارای ارزش اطلاعاتی مانند سیدی (CD) یا دیسکتهای حاوی اطلاعات یا معذوم کردن آنها یا سوءاستفادههای مالی که نظامیان به وسیله رایانیه مرتبط شوند جرم محسوب و حسب مورد مشمول مجازاتهای مندرج در مواد مربوط به این قانون میباشد.
ماده 132
ماده 132 - در کلبه مواردی که در اثر ارتکاب جرم خسارتی وارد شود، مرتبطعلوه بر مجازاتهای مقرر در این قانونبه جبران خسارت وارده و حسب مورد به رد عین یامال یا پرداخت مثل یا قیمت و اجراتالمثل نیز محکوم میگردد. رسیدگی در این گونهموارد در دادگاههای نظامی نیاز به تقدیم دادخواست ندارد.
ماده 133
ماده 133 - در هر یک از جرائم موضوع این قانوندر صورتی که موضوع یا جرمارتکابی و میزان تأثیر آن مشخص نباشد، دادگاه موظف است موضوع را به کارشناس یاهیات کارشناسی ارجاع و نظر آنان را کسب نماید.
تبصره
تبصره - نحوه تشخیص نیاز به نظر هیأت یادشده یا کارشناس، ارجاع، بررسی واعلام نظر هیأت مذکور و یا کارشناس و تعداد و ترکیب هیأتهای کارشناسی به موجبدستورالعملی که توسط ستاد کل نیروهای مسلح و با همکاری و هماهنگی سازمان قضایینیروهای مسلح تهییه و به تصویب فرماندهی کل قوا میرسد مشخص خواهد شد.
ماده 134
ماده 134 - هرگاه در اثر وقوع بزهی که رسیدگی به آن در صلاحیت دادگاههای نظامی است خسارت یا زیان مالی متوجه نیروهای مسلح شده باشد دادستان نظامی باتعقیب موضوع از لحاظ جنبه عمومی از حیث دریافت خسارات در دادگاه، سمتنمایندگی نیروهای مسلح را دارا خواهد بود.
ماده 135
ماده 135 - مقررات مرور زمان و مواعید آن در مراجع قضائی نظامی همانندمقررات مربوط در مراجع قضایی عمومی میباشد.
ماده 136
ماده 136 - هرگاه جرم ارتکابی کارکنان نیروهای مسلح جنبه تخلف انضباطی نیزداشته باشد، رسیدگی به تخلف از نظر انضباطی توسط
فرماندهان و مسؤولان نیروهای مسلح انجام میشود و این موضوع مانع رسیدگی به جرم در مرجع قضایی نخواهد بود و فرماندهان مکلفند مراتب وقوع جرم را به مرجع قضایی اعلام نمایند.
ماده 137
ماده 137 - با تصویب این قانون قانون مجازات جرائم نیروهای مسلح - مصوب 1371.5.18 کمیسیون امور قضایی و حقوقی مجلس شورای اسلامی که در تاریخ 1376.8.11 تمدید شده است - و قانون دادرسی و کیفر ارتش مصوب 1318.10.4 وکلیه قوانین مغایر با این قانون ملغی میباشد.
قانون فوق مشتمل بر یکصد و سی و هفت ماده و پنجاه و یک تبصره در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ نهم دی ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و دو مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1382.10.25 به تأیید شورای نگهبان رسیده است.