ماده 60
ماده 60 - کارکنان وظیفه فراری در زمان صلح هرگاه شخصاً خود را معزفی و مشغول خدمت شوند به ترتیب زیر با آنان رفتار می شود:
الف - چنانچه برای اولین بار مرتب فرار از خدمت شده و ظرف مدث شصت روزاز شروع غیبت مراجعت نمایند بدون ارجاع پرونده به مرجع قضائی در مقابل هر روزغیبت و فرار، دو روز به خدمت دوره ضرورت آنان افزوده میشود. این اضافه خدمت بیش از سه ماه نخواهد بود.
ب - چنانچه پس از مدث یاد شده در بند (الف) این ماده خود را معرفی کنند و یاسابقه فرار از خدمت داشته باشد به حکم دادگاه به حبس از دو تا شش ماه محکومی گردد.
ج - چنانچه در زمان جنگ یا بسیج و فراخوان عمومی یا هنگامی که یگان مربوطدر آماده باش رزمی باشد و ظرف حداکثر دو ماه از تاریخ شروع جنگ یا بسیج و فراخوان عمومی یا اعلام آماده باش رزمی خود را معرفی کنند از تعقیب و کیفر معاف خواهد بود. در صورتی که معرفی پس از مدث مذکور باشد یا در این مدث و یا پس از آن دستگیر شوند حکم فراری در زمان جنگ را خواهد داشت.
تبصره 1
تبصره 1 - فراریان مشمول بند (الف) فوق در صورتی که مدعی عذر موجبه باشد، ادعای آنان در هیاتی که با شرکت فرماندهان و مسؤولان عقیدتی سیاسی و مسؤولان حفاظت یا معاونان آنان در سطح لشگرهای تیپهای مستقل، نواحی انتظامی وردههای همطراز و بالاتر تشکیل میگردد بررسی شده و نظر اکثریت قطعی است. در صورت عذر موجه به تشخیص هیأت مذکور، به تناسب روزهای موجه از اضافه خدمتوی کسر میگردد.
تبصره 2
تبصره 2 - در صورتی که انجام بقیه خدمات این افراد مورد رضایت فرماندهان باشد، ممکن است با تصویب هیأت یاد شده در تبصره (1) این ماده، تمام یا قسمتی از اضافه خدمات مذکور بخشیده شود.
تبصره 3
تبصره 3 - دستورالعمل بند (الف) و تبصرههای این ماده ظرف سه ماه پس از تصویب این قانون توسط ستاد کل نیروهای مسلح تهییه و تصویب و ابلاغ می شود.