فصل اول - مواد عمومی

ماده 1 - دادگاه‌های نظامی به جرائم مرتبط به وظائف خاص نظامی و انتظامی کلیه افراد زیر که در این قانونبه اختصار «نظامی» خوانده می شوند رسیدی میکنند: الف - کارکنان ستادکل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران و سازمانهای وابسته. ب - کارکنان ارتش جمهوری اسلامی ایران و سازمانهای وابسته. ج - کارکنان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران و سازمانهای وابسته و اعضای بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی. د - کارکنان وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و سازمانهای وابسته. ه - کارکنان مشمول قانون نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران. و - کارکنان وظیفه از تاریخ شروع خدمت تا پایان آن. ز - محصلان - موضوع قوانین استخدامی نیروهای مسلح - مراکز آموزش نظامی وانتظامی در داخل و خارج از کشور و نیز مراکز آموزش وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح. ح - کسانی که به طور مؤقت در خدمت نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران هستند و طبق قوانین استخدامی نیروهای مسلح در مدت مزبور از اعضاء نیروهای مسلحمحسوب میشوند.

ماده 2 - دادگاه نظامی مکلف است در مواردی که مجازات جرمی در این قانون ذکرشدهاست به استناد این قانون حکم صادر نماید. اعمال تخفیف و تبدیل نیز به موجب همین قانون خواهد بود.

ماده 3 - در کلیه مواردی که حداکثر مجازات حبس در این قانون «تا دو سال» استدادگاه میتواند در صورت وجود جهات مخففه مجازات حبس را تا یک سوم حداقل مجازات قانون جرم تخفیف داده و یا به یکی از مجازاتهای ذیل مناسب با مجازات اصلی تبدیل نماید: الف - در مورد کارکنان پایور: 1- کسر حقوق و مزایا به میزان یک چهارم از شش ماه تا یک سال. 2- جرای نقدی از دو میلیون (2000000) ریال تا بیست میلیون (20000000) ریال. 3- محرومیت از ترفیع از سه ماه تا یک سال. 4- انفصال مؤقت از خدمت از سه ماه تا شش ماه. 5 - منع اشتغال به خدمت در یک نقطه یا نقاط معین از شش ماه تا یک سال. ب - در مورد کارکنان وظیفه: 1 - اضافه خدمت از دو ماه تا چهار ماه. 2 - جرای نقدی از یک میلیون (1000000) ریال تا ده میلیون (10000000). 3 - منع اشتغال به خدمت در یک نقطه یا نقاط معین حداقل به مدت شش ماه وحداکثر تا پایان خدمت وظیفه و در صورتی که باقیمانده خدمت دوره ضروری کمتر از شش ماه باشد دادگاه میتواند مدت باقیمانده را مورد حکم قرار دهد.

ماده 4 - در کلیه مواردی که حداقل مجازات حبس در این قانون «بیش از دو سال تا پنج سال» است دادگاه میتواند در صورت وجود جهات مخفف، مجازات حبس را تا یکسوم حداقل مجازات قانون جرم تخفیف دهد و یا به یکی از مجازاتهای ذیل مناسب بامجازات اصلی تبدیل نماید: الف - در مورد کارکنان پایور: 1- جزای نقدی از ده میلیون (10 000 000) ریال تا پنجاه میلیون (50 000 000) ریال. 2 - محرومیت از ترفیع از شش ماه تا دو سال. 3 - تنزل یک درجه و یا رتبه. 4 - انفصال مؤقت از شش ماه تا یک سال. ب - در مورد کارکنان وظیفه: 1 - جزای نقدی از پنج میلیون (5 000 000) ریال تا سی میلیون (30 000 000) ریال. 2 - اضافه خدمت از سه ماه تا شش ماه.

ماده 5 - در تمام مواردی که حداکثر مجازات حبس در این قانون «بیش از پنج سال» است دادگاه می‌تواند در صورت وجود جهات مخفف، مجازات حبس را تا یک سوم حداقل مجازات قانون جرم تخفیف و یا به یکی از مجازاتهای نیل مناسب با مجازات اصلی تبدیل نماید: الف - در مورد کارکنان پایور: 1 - جزای نقدی از سی میلیون (30 000 000) ریال تا یکصد میلیون. 2 - محرومیت از ترفیع از دو سال تا چهار سال. 3 - تنزل یک تا دو درجه و یا رتبه. 4 - انفصال موقت به مدت یک سال. ب - در مورد کارکنان وظیفه: 1 - جزای نقدی از ده میلیون (10 000 000) ریال تا پنجاه میلیون (50 000 000) ریال. 2 - اضافه خدمت از شش ماه تا یک سال.

ماده 6 - در هر مورد که کارکنان وظیفه به اضافه خدمت محکوم می‌شوند، کلیه مقررات مربوط به خدمت از جمله مقررات کیفری و انضباطی نیروهای مسلح در زمان تحمل اضافه خدمت درباره آنان جاری است.

ماده 7 - در مواردی که در این قانون مجازات‌های دیگری غیر از حبس به عنوان مجازات اصلی پیش بینی شده در صورت وجود جهات مخففه، به شرح زیر قابل تبدیل وتخفیض میباشد: الف - مجازات اخراج از خدمت یا انفصال دائم از خدمت و یا خدمات دولتی به تنزییل دو درجه و یا رتبه. ب - مجازات تنزیل دو درجه یا رتبه به تنزیل یک درجه یا رتبه. ج - مجازات تنزیل یک درجه یا رتبه به شش ماه تا دو سال محرومیت از ترفیع. د - مجازات جزای نقدی یا انفصال مؤقت یا محرومیت از ترفیع یا اضافه خدمات تانصف حداقل مجازات قانون آن. ه - مجازات شلاق تعزیری به یک میلیون (1000000) ریال تا ده میلیون (10000000) ریال جزای نقدی.

ماده 8 - در مواردی که تخفیفها مقرر در مواد (3)، (4) و (5) این قانون درخصوص مجازات حبس اعمال می‌شود، دادگاه نمیتواند آن را به استناد ماده (7) این قانون مجدداً تخفیف دهد.

ماده 9 - جهات مخفیه مندرج در این قانون همان جهات مخفیه قانون مجازات اسلامی مصوب 1370.9.7 است.

ماده 10 - ملاک تعیین صلاحیت دادگاههای نظامی، مجازات اصلی جرم است وتوأم بودن حبس با مجازاتهای دیگر و همچنین تبدیلی تاثیری در صلاحیت ندارد.

ماده 11 - دادگاههای نظامی میتوانند به درخواست محکوم علیه و پیشنهاددادستان و رعایت مقررات مربوط به زندان باز و نیمه باز مدث حبس وی را که بیش از یکسال نباشد به حبس با خدمت تبدیل نمایند. در این صورت محکومان مذکور به یگان مربوط یا مراکی که نیروهای مسلح برای خدمت تعیین میکنند معرفی شده و پس از پایان خدمت روزانه در بازداشتگاه یگان یا مرکزی که تعیین شده نگهداری میشوند.

ماده 12 - اعضای ثابت نیروهای مسلح که به موجب احکام قطعی دادگاهها درجرائم عمدی به مجازاتهای زیر محکوم میشوند از زمان قطعیت حکم از خدمت اخراجمیگردد: الف - محکومیت یا محکومیتهای (در صورت تعدد) به حبس غیرتعلیقی زائد برپنج سال. ب - محکومیت به حدود. ج - محکومیت به سبب ارتکاب جرائم علیه امنیت داخلی و خارجی کشور. د - محکومیت به قصاص نفس یا قطع عضو.

ماده 13 - عفو محکومان نظامی شامل آثار تبعی آن نمیگردد مگر اینکه تصریح شده باشد.

ماده 14 - افسران و درجه داران وظیفه و کارکنان پیمانی که خدمت وظیفه خود رابه اتمام نرساندهند چنانچه به علت ارتکاب جرائم عمدی به یکی از مجازاتهای مذکور درماده (12) این قانون محکوم شوند بقیه خدمت وظیفه خود را پس از اجرای مجازات با دو درجه یا رتبه پایین تر به صورت خدمت وظیفه انجام خواهداد.

ماده 15 - دادگاههای نظامی میتوانند در جرائم تعزیری و بازدارنده علاوه بر تعیین مجازات، به عنوان تتمیم حکم، متهم را به یکی از مجازاتهای ذیل محکوم نمایند: الف - در مورد کارکنان پایور: 1- منع اشتغال به خدمت در نقطه یا نقاط معین از سه ماه تا دو سال. 2 - محرومیت از ترفیع از سه ماه تا یک سال. ب - در مورد کارکنان وظیفه: 1 - اضافه خدمت حداکثر به مدت سه ماه. 2 - تنزل یک درجه افسران و درجه‌داران وظیفه. 3 - منع اشتغال به خدمت در نقطه یا نقاط معین حداقل به مدت سه ماه و حداکثر تا پایان مدت خدمت وظیفه و در صورتی که باقیمانده خدمت دوره ضرورت کمتر از سهمه باشد دادگاه می‌تواند مدتباقیمانده را مورد حکم قرار دهد.