فصل دوم - جرائم علیه امنیت داخلی و خارجی

ماده 17- هر نظامی که برنامه براندازی به مفهوم تغییر و نابودی اساس نظامجمهوری اسلامی ایران را طراحی یا بدان اقدام نموده و به این منظور جمعیتی تشکیل دهد یا اداره نماید یا در چنین جمعیتی شرکت یا معاونت مؤثر داشته باشد محاربمحسوب میشود.

ماده 18- هر یک از اشخاص مذکور در ماده (17) قبل از کشف توطنه و دستگیری، توبه نماید و خود را به مأموران معرفی کند و اطلاعاتش را در اختیار بگذارد به نحوی که توبه وی در دادگاه محرز شد حد محاربه از او ساقط شده و چنانچه اقدام مرتکب موجب اخلال در نظم و صیانت و امنیت جامعه یا بیم تجری وی یا دیگران گردد، به حبس از یکتا پنج سال محکوم خواهدشود و در صورتی که مرتکب جرم دیگری شده باشد به مجازات آن جرم نیز محکوم میشود.

ماده 19- هر نظامی که به منظور برهم زدن امنیت کشور (ایجاد رعاب، آشوب و قتل)، جمعیتی با بیش از دو نفر تشکیل دهد یا اداره کند، چنانچه محارب شناخته نشد به حبس از سه تا پانزده سال محکوم میگردد. اعضای جمعیت که نسبت به اهداف آن آگاهیدارند در صورتی که محارب شناخته نشوند به دو تا پنج سال حبس محکوم میگردد.

ماده 20 - هر نظامی که به نحوی از انحاء برای جدایی قسمتی از قلمرو حاکمت جمهوری اسلامی ایران یا برای لطمه واردکردن به تمامیت ارضی یا استقلال کشور جمهوری اسلامی ایران اقدام نماید به مجازات محارب محکوم می‌شود.

ماده 21 - نظامی که مرتکب جرائم زیر شوند چنانچه ارتکاب جرم آنان به منظور براندازی نظام و همکاری با دشمن باشد به مجازات محارب و در غیر این صورت به سه تا پانزده سال حبس تعزیری محکوم می‌گردد: الف - هر نظامی که افراد تحت فرماندهی خود یا پایگاه یا محلی که حفاظت آن به عهده او سپرده شده یا تأسیسات و تجهیزات و ساز و برگ نظامی یا نقشه‌ها و اسناد و اسرار نظامی و نظائر آنها را به دشمن تسلیم یا افشای نماید. ب - هر نظامی که برای انجام مقاصد دشمن با او تبادل کند. ج - هر نظامی که برای دولت در حال جنگ با ایران یا برای گروهها یا دستیابی به مفسدان و مفسدان جمع‌آوری نیرو یا کمک نماید یا سایر افراد را به الحاق به دشمنان یامحربان و مفسدان اغوا و تشویق کند یا عملًا وسائل الحاق آنان را فراهم آورد.

ماده 22 - هر نظامی که علیه نظام جمهوری اسلامی ایران اقدام مسلحانه نماید، محارب محسوب می‌شود.

ماده 23 - هر نظامی که نظامیان یا اشخاصی را که به نحوی در خدمت نیروهای مسلح هستند اجبار یا تحریک به فرار یا تسلیم یا عدم اجرای وظائف نظامی کند یاموجبات فرار را تسهیل یا با علم به فراری بودن، آنان را مخفی نماید در صورتی که بهمنظر براندازی حکومت یا شکست نیروهای خودی در مقابل دشمن باشد به مجازات محارب و/الا به حبس از سه تا پانزده سال محکوم می‌شود.

ماده 24 - افراد زیر جاسوس محسوب و به مجازاتهای ذیل محکوم می‌شوند: الف - هر نظامی که اسناد یا اطلاعات یا اشیای دارای ارزش اطلاعاتی را در اختیاردشمن و یا بیگانه قرار دهد و این امر برای عملیات نظامی یا نسبت به امنیت تأسیسات، استحکامات، پایگاهها، کارخانجات، انبارهای دائمی یا موقتی تسلیحیاتی، توقفگاههای موقت، ساختمانهای نظامی، کشتیها، هوایپیماها یا وسائل نقلیه زمینی نظامی یا امنیت تأسیسات دفاعی کشور مضر باشد به مجازات محارب محکوم خواهد شد. ب - هر نظامی که اسناد یا اطلاعات برای دشمن یا بیگانگان تحصیل کرده، به هر دلیلی موفق به تسلیم آن نشد به حبس از سه تا پانزده سال محکوم می‌گردد. ج - هر نظامی که اسرار نظامی، سیاسی، امنیتی، اقتصادی و یا صنعتی مرتبط به نیروهای مسلح را به دشمنان داخلی یا خارجی یا بیگانگان یا منابع آنان تسلیم و یا آنان راز مفاد آن آگاه سازد به مجازات محارب محکوم خواهد شد. د - هر نظامی که برای به دست آوردن اسناد یا اطلاعات طبقه بندی شده، به نفع دشمن و یا بیگانه به محل نگهداری اسناد یا اطلاعات داخل شود، چنانچه به موجب قوانین دیگر مستوجب مجازات شدیدتری نباشد به حبس از دو تا ده سال محکوم می‌گردد.

ماده 25 - منظور از دشمن عبارت است از: اشرار، گروهها و دولتهائی که با نظامجمهوری اسلامی ایران در حال جنگ بوده یا قصد براندازی آن را دارند و یا اقدامات آنان بر ضد امنیت ملی است.

ماده 26 - هر نظامی که اسناد و مدارک، مذاکرات، تصمیمات یا اطلاعات طبقهبندی شده را در اختیار افرادی که صلاحیت اطلاع نسبت به آنها را ندارند، قرار دهد یابه هر نحو آنان را از مفاد آن مطلع سازد به ترتیب ذیل محکوم می‌شود: الف - هرگاه اسناد، مذاکرات، تصمیمات یا اطلاعات، عنوان به کلی سری داشته باشد به حبس از سه تا پانزده سال. ب - هرگاه اسناد، مذاکرات، تصمیمات یا اطلاعات، عنوان سری داشته باشد به حبس از دو تا ده سال. ج - هرگاه اسناد، مذاکرات، تصمیمات یا اطلاعات، عنوان خیلی محرامانه داشته باشد به حبس از سه ماه تا یک سال.

ماده 27 - هر نظامی که براثر بیاحتیاطی یا بیمبالاتی یا سهلانگاری یا عدمراعیت نظمات دولتی موجب افشاء اطلاعات و تصمیمات یا فقدان یا از بین رفتن اسناد ومدارک مذکور در ماده (26) این قانون شود با توجه به طبقهبندی اسناد افشاء شده بهترتیب ذیل محکوم میشد: الف - چنانچه اسناد، مذاکرات، اطلاعات یا تصمیمات، عنوان به کلی سری داشته باشد به حبس از شش ماه تا دو سال. ب - چنانچه اسناد، مذاکرات، اطلاعات یا تصمیمات، عنوان سری داشته باشد بهحبس از سه ماه تا یک سال. ج - چنانچه اسناد، مذاکرات، اطلاعات یا تصمیمات، عنوان خیلی محرمانه داشته باشد به حبس از دو ماه تا شش ماه.

ماده 28 - هر نظامی که پس از آموزش لازم درمورد حفظ اطلاعات طبقهبندی شده، در اثر بیمبالاتی و عدم رعایت اصول حفاظتی، توسط دشمنان و یا بیگانگان تخلیهاطلاعاتی شود، به یک تا شش ماه حبس محکوم میگردد.