ماده 2
ماده 2 - عرض اراضی ساحلی و مستحدث و حریم منابع مندرج در این قانون به شرح زیر تعیین میشود:
الف- عرض اراضی مستحدث دریای خزر خط ترازیست به ارتفاع یکصد و پنجاه سانتیمتر از سطح آب در آخرین نقطه پیشرفت آب دریا در سال 1342 ولی در نقاطی که این خط به جاده سراسری عمومی ساحلی فعلی برخورد میکند حد اراضی مستحدث جاده مزبور است.
ب- عرض اراضی ساحلی خلیج فارس و دریای عمان دو کیلومتر از آخرین حد پیشرفت آب دریا
بالاترین نقطه مد خواهد بود.
2 ج- عرض اراضی ساحلی دریاچه رضاییه یک هزار متر از آخرین حد پیشرفت آب در سال 1353
می باشد، لجنزارها متصل به این عرض ونمکزارها تا آخرین حد آنها جزو اراضی ساحلی مذبور
محسوب است.
د- عرض حریم دریای خزر شصت متر از آخرین نقطه پیشرفتگی آب در سال 1342 و عرض حریم
دریاچه رضاییه شصت متر از آخرین نقطه پیشرفتگی آب در سال 1353 و عرض حریم خلیج فارس
و دریای عمان شصت متر از آخرین نقطه مد می باشد.
تبصره 1
تبصره 1- وزارت کشاورزی و منابع طبیعی مکلف است حداکثر ظرف پنج سال از تاریخ تصویب این
قانون حدود آن قسمت از حریم و اراضی مستحدث دریای خزر را که تاکنون علامتگذاری نشده و
نیز حریم و اراضی ساحلی خلیج فارس و دریای عمان و دریاچه رضاییه را شناسایی و نقشهبرداری
و با نصب علامت مشخص نماید، این حد پس از تشخیص از لحاظ حریم با اراضی مستحدث یا ساحلی
قطعی است، اراضی مستحدثی که بعد از تصویب این قانون ایجاد می شود به عرض حریم مذکور اضافه
شد.
خواهد
هزینه انجام کار بر اساس طرحی که از طرف سازمان جنگلها و مراتع کشور تهیه و به سازمان برنامه
و بودجه پیشنها می شود توسط سازمان برنامه و بودجه تأمین و از محل اعتبارات مربوطه تأدیه
خواهد شد.
تبصره 2
تبصره 2- عرض حریم و حدود اراضی مستحدث سایر دریاچهها و تالابهای کشور و مدت لازم برای
نصب علامت مشخصه آنها بنا به پیشنها وزارت کشاورزی و منابع طبیعی و تصویب هیأت وزیران
تعیین می شود.
آیین نامه اجرایی تبصره (2) ماده (2) قانون اراضی مستحدث و ساحلی را اینجا بخوانید