ماده 39
ماده 39 – وزارتخانهها و مؤسسات دولتی میتوانند علاوه بر فوق العاده شغل مذکور در ماده 38 این قانون فوق العاده هایی به
شرح زیر به مستخدمین پرداخت کنند.
الف – فوق العاده اضافه کار که فقط در قبال ساعات کار اضافی برای انجام وظایف مشخص به طور غیر مستمر قابل پرداخت
است.
ب – فوق العاده اشتغال خارج از مرکز که با توجه به مجموع عوامل بدی آب و هوا و دوری از مرکز و هزینه زندگی و محرومیت از
تسهیلات زندگی تعیین میشود.
ت – فوق العاده مأموریت که فقط در قبال روزهایی که مستخدم خارج از محل خدمت خود انجام وظیفه میکند قابل پرداخت
است.
ت – فوق العاده اشتغال خارج از کشور فقط به مستخدمینی که در خارج از کشور انجام وظیفه میکنند قابل پرداخت است.
ث – فوق العاده کسر صندوق که فقط به تحویل داران و تحصیل داران و مأمورین پرداخت قابل پرداخت است.
ج – فوق العاده تضمین که فقط به صاحب جمعان نقدی یا جنسی قابل پرداخت است.
چ- فوِق العاده کسر صندوق که فقط به تحویلداران وتحصیلداران و مأمورین پرداخت قابل پرداخت است.
ح- فوِق العاده تضمین که فقط به صاحب جمعان نقدی یا جنسی قابل پرداخت است.
12
خ - فوقالعاده سختی شرایط محیط کار فقط به مستخدمینی که در شرایط غیر متعارف محیط کار به تشخیص سازمان اداری
و استخدامی مجبور بهانجام وظیفه میباشند قابل پرداخت است. (الحاقی مصوب 1363/2/18)
د - فوقالعاده نوبت کاری به مستخدمینی که در نوبتهای غیر متعارف مجبور به انجام وظیفه میباشند قابل پرداخت است.
(الحاقی مصوب 1363/2/18)
تبصره 1
تبصره 1- حداکثر مدتی که مستخدم در طول خدمت خود دریک نقطه بد آب و هوا خدمت خواهد کرد نباید از پنج سال تجاوز
کند مگر با رضایت مستخدم که در هر حالفوِق العادههای موضوع بندهای ب و پ این ماده طبق مقرراتمربوط به او پرداخت
خواهدشد.
تبصره 2
تبصره 2- مستخدمینی که بنا به ضرورت و تشخیصوزارتخانهها و مؤسسات دولتی مشمول این قانون و شرکتهایدولتی، بیش
از پنج سال در نقاط محروم و بد آب و هوا خدمتنمایند مشمول محدودیت زمانی موضوع بند «ت» نخواهند بود و فوِق العاده
محل خدمت طبق مقررات مربوط به آنانپرداخت خواهد شد. (الحاقی 1367/3/5)