ماده 1

ماده 1 -اصطلاحات بکار رفته در این قانون در معانی مشروح ذیل است: الف – صندوق بازنشستگی: به کلیه سازمان‌ها و صندوق‌های بیمه گر فعال در حوزه بیمه‌های اجتماعی دولتی و غیر دولتی اطلاق می‌شود. ب – بیمه شده: شخصی است که در چهارچوب قوانین و مقررات مورد عمل هر یک از صندوق‌های بازنشستگی مشترک صندوق محسوب می‌شود و با پرداخت حق بیمه امکان بهره مندی از حقوق و مزایای قانونی را دارد. ت –سوابق بیمه‌ای: مدت زمانی که بیمه شده مشترک هر یک از صندوق‌های بازنشستگی بوده و طبق مقررات صندوق مربوط حق بیمه پرداخت نموده است. ث– مستمری استحقاقی: وجوهی است که برابر ضوابط مورد عمل هر صندوق بازنشستگی در صورت احراز شرایط بازنشستگی یا از کارافتادگی به بیمه شده و در صورت فوت وی به بازماندگان واجد شرایط متناسب با سنوات بیمه پردازی پرداخت می‌گردد. ج – مستمری جمع: وجوهی است که مطابق ضوابط این قانون به بیمه شده یا بازماندگان واجد شرایط وی بر اساس تجمیع سوابق بیمه‌ای جهت برقراری مستمری به نسبت مدت زمان بیمه پردازی (سنوات پرداخت حق بیمه) در هر یک از صندوق‌های بازنشستگی پرداخت می‌گردد. چ– صندوق مبدأ: صندوق بازنشستگی است که بیمه شده سابقاً به موجب قوانین و مقررات مربوط مشترک آن صندوق بوده است. ح- صندوق مقصد: صندوق بازنشستگی است که بیمه شده در زمان ارائه درخواست مشترک فعال آن محسوب شده و قصد دارد سوابق بیمه‌ای خود را از صندوق مبدأ به این صندوق منتقل نماید.