ماده 22

ماده 22 لازم‌الاجرا شدن و اختتام 1 این معاهده به موجب قوانین هر طرف منوط به تصویب خواهد بود. هر طرف به محض تکمیل تشریفات قانونی خود که برای لازم الاجرا شدن این معاهده لازم است، طرف دیگر را در اسرع وقت به صورت کتبی و از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) مطلع خواهد کرد. این معاهده پس از شصت (60) روز از تاریخ آخرین اطلاعیه طرف‌ها لازم الاجرا خواهد شد. 2 این معاهده برای مدت نامحدودی لازم‌الاجرا خواهد بود. با این حال، می‌تواند با اطلاعیه کتبی هر یک از طرف‌ها مبنی بر اختتام به طرف دیگر، خاتمه یابد. اختتام شش (6) ماه پس از تاریخی نافذ خواهد شد که چنین اطلاعیه‌ای توسط طرف دیگر دریافت می‌شود. 3 این معاهده علی رغم هرگونه اختتام، در مورد درخواست‌های استردادی که قبل از تاریخ نافذ شدن اختتام مزبور انجام شده است، کماکان اعمال خواهد شد. برای گواهی مراتب فوق، امضاکنندگان زیر که به طور مقتضی از طرف دولت‌های متبوع خود مجاز می‌باشند، این معاهده را امضا کردند. این معاهده در دو نسخه در تهران در تاریخ 31 اردیبهشت ماه 1402 هجری شمسی، مطابق با 21 می 2023 میلادی، به زبان‌های فارسی، ویتنامی و انگلیسی تنظیم گردید. کلیه متون دارای اعتبار یکسان می‌باشند. در صورت وجود اختلاف در تفسیر، متن انگلیسی ملاک خواهد بود. از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران از طرف دولت جمهوری سوسیالیستی ویتنام قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و یک تبصره منضم به متن معاهده شامل مقدمه و بیست و دو ماده که گزارش آن توسط کمیسیون قضایی و حقوقی به صحن مجلس تقدیم شده بود، پس از تصویب در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ بیست و هفتم فروردین ماه یکهزار و چهارصد و چهار مجلس شورای اسلامی، در تاریخ 1404/2/24 به تأیید شورای نگهبان رسید.