قانون الزام اختصاص شماره ملی و کد پستی برای کلیه اتباع ایرانی

‌قانون الزام اختصاص شماره ملی و کد پستی برای کلیه اتباع ایرانی + جزییات مشتمل بر 6 ماده و 2 تبصره است. مشتمل بر 6 ماده و 2 تبصره در تاریخ 17 اردیبهشت ماه 1376 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید و در تاریخ 24 اردیبهشت 1376 به تأیید شورای نگهبان رسیده است. طبق این قانون، وزارتخانه‌های کشور و پست و تلگراف و تلفن موظف شدند با رعایت قوانین و مقررات، برای کلیه اتباع ایرانی اعم از اشخاص حقیقی و حقوقی، شماره ملی و کد پستی اختصاص دهند.

ماده 1- وزارتخانه‌های کشور و پست و تلگراف و تلفن موظفند با رعایت قوانین و مقررات، برای کلیه اتباع ایرانی شماره ملی و کد پستی اختصاص دهند.

ماده 2- کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی، وزارتخانه‌ها، سازمانها، شرکت‌ها و مؤسسات دولتی و وابسته به دولت، دانشگاهها، بانکها، شهرداریها، نهاد‌های انقلاب اسلامی و نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران و شرکت‌ها و مؤسساتی که شمول قانون بر آن‌ها مستلزم ذکر نام است موظفند از شماره ملی و کد پستی ده رقمی که توسط سازمان ثبت احوال کشور و در قالب کارت شناسایی و با همکاری شرکت پست جمهوری اسلامی ایران برای شناسایی افراد و اشخاص و محل کار یا سکونت آن‌ها حسب مورد اختصاص خواهد یافت تبعیت نموده و بکار گیرند.

ماده 3- کارت یاد شده در ماده فوق بعنوان سند شناسایی اتباع ایرانی و مشمول کلیه احکام حقوقی و کیفری مربوط است و باید همیشه همراه صاحب آن باشد.

ماده 4- صدور هر گونه کارت شناسایی اداری یا صنفی یا گواهینامه رانندگی و مشابه آنها، بدون درج شماره ملی و کد پستی ممنوع است.

ماده 5 - دولت موظف است هزینه‌های اجرای طرح شماره ملی و کد پستی را در بودجه دستگاه‌های اجرایی مربوط پیش بینی نماید.

ماده 6- آئین نامه اجرائی این قانون توسط وزارتخانه‌های کشور و پست و تلگراف و تلفن ظرف مدت 2 ماه تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید. قانون فوق مشتمل بر شش ماده و دو تبصره در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ هفدهم اردیبهشت ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و شش مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 24 /2 /1376 به تأیید شورای نگهبان رسیده است.