ماده 1
ماده 1- در این آیین‌نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می‌روند:
1- قانون: قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیر منقول مصوب 1401 ؛
2- سازمان: سازمان ثبت اسناد و املاک کشور؛
3- مرجع صدور پروانه: هر مرجعی که به موجب قوانین یا مقررات صلاحیت صدور پروانه ساختمان را دارد؛ از قبیل شهرداری‌ها دهیاری‌ها، سازمان‌های مناطق آزاد تجاری – صنعتی و ویژه اقتصادی، شرکت‌های عمران شهر‌های جدید شرکت‌های شهرک‌های صنعتی مراجع موضوع ماده (10) آیین‌نامه استفاده از اراضی احداث بنا و تأسیسات در خارج از حریم شهر‌ها و محدوده روستا‌ها موضوع تصویب‌نامه شماره 31636 ات 47097 ه مورخ 11391/2/20؛
4- نقشه معماری تأییدشده: نقشه معماری که مرجع صدور پروانه پیش از صدور پروانه ساختمان و مطابق این آیین‌نامه ثبت و صادر می‌کند و حاوی حداقل مشخصات «سطح اشغال مجاز»، «تعداد طبقات»، «تعداد و مساحت واحد‌های هر طبقه و پارکینگ‌ها و انباری‌ها» و «نوع سازه طبق درخواست مالک از قبیل سازه فلزی، بِتُنی و مصالح بنّایی» است و مبنای ثبت تقسیم‌نامه و صدور شناسه یکتا از سوی سازمان خواهد بود. نقشه معماری تأیید شده همان دستور نقشه موضوع ماده (14) قانون است؛
5- سامانه: سامانه ثبت الکترونیک اسناد موضوع ماده (1) قانون؛
6- سامانه پنجره واحد: سامانه پنجره واحد مدیریت زمین موضوع ضوابط اجرایی سامانه پنجره واحد مدیریت زمین مصوب 1401؛
7- تقسیم‌نامه: سند رسمی که در سامانه ثبت و میزان سهم هر یک از مالکان مشاعی در هر یک از واحد‌های مشخص شده در نقشه معماری تأیید شده مطابق با آن و توسط مالکان تعیین می‌شود. همچنین سایر قطعات اختصاصی اعم از توفقگاه پارکینگ و انباری هر یک از واحد‌ها توسط مالکان با رعایت قانون تملک آپارتمان‌ها مصوب 1343 با اصلاحات بعدی و آیین‌نامه اجرایی آن مشخص می‌شود.
8- مستندات ساختمانی: دستور نقشه موضوع بند (19-1-2) مبحث دوم مقررات ملی ساختمان ایران، نقشه معماری تأیید شده، پروانه ساختمان، گواهی عدم خلاف و گواهی پایان کار عملیاتی ساختمانی.